تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
قالب های خاص سنگ مصنوعی
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
اگرچه احتمال دارد نوزاد با هر چیزی دچار خفگی شود، اما مهم است که از غذاهایی که معمولاً خطر خفگی دارند پرهیز کنید یا آنها را برای ایمنی بیشتر تغییر دهید (مثلاً خرد کنید).
اشیاء غیرخوراکی که معمولاً خطر خفگی ایجاد میکنند
احتمال خفگی نوزادان با وسایل روزمره خانگی مانند باتری، سکه، آهنربا، درِ خودکار، قرص و برچسب بیشتر است. مرتباً کف اتاق و محل بازی را بررسی کنید تا نوزاد نتواند این اشیاء خطرناک را بردارد و در زمانی که حواستان نیست، در دهانش بگذارد.
برخی شکلها و بافتهای غذایی خطر بالای خفگی دارند
برخی ویژگیهای غذا خطر خفگی را افزایش میدهند: سفت، گرد، لاستیکیمانند (ارتجاعی)، لغزنده، کوچک، فنری، چسبناک و/یا نوکتیز. مدیریت غذاهایی با این ویژگیها برای نوزادانی که تازه غذا خوردن را یاد میگیرند دشوار است و باید برای ایمنی بیشتر تغییر داده شوند. این موارد شامل غذاهایی مانند گوجهفرنگی گیلاسی، انگور، هاتداگ، کشمش، میگو و پنیر رشتهای است.
محیط غذا خوردن برای ایمنی اهمیت حیاتی دارد
تحقیقات نشان میدهد که نحوه غذا خوردن نوزاد یعنی نشستن به حالت عمودی، تمرکز داشتن، تحت نظارت بودن و نبود عوامل حواسپرتی مهمترین عامل در پیشگیری از خفگی هنگام صرف غذاست؛ حتی مهمتر از نوع غذایی که به او داده میشود.
شکل و بافت غذا ممکن است خطر خفگی را افزایش دهد، بهویژه برای نوزادانی که هنوز جویدن را یاد میگیرند. از متخصصان مجاز اطفال ما بیاموزید که چگونه خطر را هنگام صرف غذا به حداقل برسانید.
برخی غذاها و اشیاء غیرخوراکی (مانند سکه و اسباببازیهای کوچک) خطر بالای خفگی دارند، بهویژه زمانی که کوچک و سفت، گرد، لاستیکیمانند، لغزنده، فنری، چسبناک و/یا نوکتیز باشند.
برای به حداقل رساندن خطر، مراقب اشیاء کوچک در خانه (بهویژه روی زمین) باشید و غذاها را طوری تغییر دهید که خطر خفگی کم شود و تمرین جویدن برای نوزاد آسانتر گردد. به همان اندازه، شرایط محیطی صرف غذا نیز مهم است: محیطی امن ایجاد کنید که در آن کودک بهصورت ایمن نشسته باشد، عوامل حواسپرتی به حداقل برسد و یک بزرگسال بر او نظارت داشته باشد. جدیدترین تحقیقات و دادهها نشان میدهند که محیط غذا خوردن کودک، مهمترین عامل برای ایمنی در زمان صرف غذاست.
قطر مجرای تنفسی نوزاد یا شیرخوار حدود یکچهارم اینچ (۲/۳ سانتیمتر) است. اگرچه هر نوع ماده غذایی در صورت گیر کردن در مجرای تنفسی میتواند مانع تنفس شود، اما نام برخی مواد غذایی در بحثهای مربوط به خطر خفگی (پریدن غذا در گلو) مکرراً به میان میآید؛ این مواد غذایی دارای برخی یا تمام ویژگیهای زیر هستند:
اندازه، شکل و بافت مواد غذایی پرخطر
سفت
گرد
لاستیکمانند (ارتجاعی)
لغزنده
کوچک
فنری (دارای خاصیت ارتجاعی و جهنده)
چسبناک
مخروطیشکل (باریکشونده در انتها)
قبل از شروع غذای جامد، صبر کنید تا تمام علائم آمادگی نوزاد را ببینید.
یاد بگیرید که چگونه یک محیط غذایی ایمن برای نوزاد فراهم کنید.
مطمئن شوید که نوزاد هنگام غذا خوردن نشسته، در موقعیت مناسب قرار گرفته و تحت نظارت است.
یاد بگیرید که نوزادان چگونه جویدن غذای واقعی را یاد میگیرند.
غذا را به زور نخورید: وقتی اجازه میدهید نوزاد خودش غذا بخورد، خطر خفگی کمتر است.
غذاهای ایمن را با شکلها و اندازههای مناسب برای سن و توانایی رشدی کودک آماده کنید.
به طور منظم غذاهایی را برای تقویت مهارتهای جویدن به او بدهید تا بتواند تمرین کند.
تفاوت بین عق زدن و خفگی و نحوه واکنش به آن را درک کنید.
به طور منظم کف (و سایر سطوحی که کودک در آن وقت میگذراند) را بررسی کنید و اشیاء کوچکی را که کودک میتواند بگیرد و در دهان بگذارد، بردارید.
در مواقع اضطراری آموزشهای لازم برای نجات نوزاد را ببینید.
با بزرگ شدن نوزاد و ورود به دوران نوپایی، مهم است که به طور فعال نحوه خوردن ایمن غذاهای پرخطر مانند غذاهای جویدنی، میوههای هستهدار و آجیل کامل را آموزش دهید.
از خفگی در طول وعدههای غذایی نوزادم مراقبت کنم؟
اول از همه، بدانید که تنها نیستید. معرفی غذای جامد برای بسیاری از افراد طاقتفرسا به نظر میرسد. برای کمک به کاهش اضطراب، ابتدا اجازه دهید کودک با قاشقی که در پوره یا غذای نرم فرو رفته است، خودش غذا بخورد. سپس، به سراغ غذاهای کمچالشتر بروید، مانند دندانگیرهای غذایی که هنگام جویدن کودک از هم جدا نمیشوند. به یاد داشته باشید که اجازه دادن به کودک برای غذا خوردن، خطر خفگی را کاهش میدهد.
حتی اگر غذای زیادی (یا هیچ!) وارد شکم نشود، تمرین با قاشق و دندانگیرهای غذایی به کودک یاد میدهد که غذای واقعی چه حسی دارد و چگونه کار میکند. بسیاری از خانوادهها با دیدن توانایی کودک در جویدن، اعتماد به نفس پیدا میکنند و اعتماد به نفس بیشتر میتواند به کاهش اضطراب شما کمک کند، زمانی که احساس میکنید آمادهاید غذایی را که نیاز به جویدن دارد، به او بدهید.
با سرعت خودتان پیش بروید و به یاد داشته باشید: طبیعی است که کودک در ابتدا غذای جامد زیادی (یا هیچ!) مصرف نکند. لمس کردن، گرفتن، نگه داشتن، جویدن و کاوش غذا بخشی از یادگیری نحوه غذا خوردن است. اگر آنقدر ترس دارید که نمیتوانید غذاهای جامد را شروع کنید، با پزشک متخصص اطفال خود صحبت کنید و برای شروع درخواست کمک کنید.
دوم، وقتی یک نوزاد (یا هر کسی) به طور فعال در حال غذا خوردن است، اپیگلوت ("زبانه" آویزان در پشت گلو) نای را مسدود کرده و از خفگی جلوگیری میکند (بر اساس سیگنالهایی که از اعصاب مرتبط با حرکات بلع دریافت میکند) . با این حال، اگر نوزاد شما برای داشتن الگوی بلع هماهنگ خیلی کوچک باشد و حرکات زبان مورد نیاز برای شروع واکنش بلع نابالغ باشد، ممکن است اپیگلوت به موقع واکنش نشان ندهد. این اتفاق همچنین زمانی میافتد که نوزاد برای شرکت فعال در تغذیه خیلی خسته است و نمیتواند آگاهانه تصمیم بگیرد که پورهها را جابجا کند و ببلعد.
این موضوع حتی در مورد پورههای بسیار رقیقی که ممکن است بلعیدن آنها برای ما بزرگسالان آسان به نظر برسد، صادق است. آنها هنوز هم میتوانند احساس متفاوتی روی زبان نسبت به نوزادان (که برای اولین بار این را تجربه میکنند!) داشته باشند و برای جابجایی آنها در دهانشان به الگوهای بلع مناسب و حرکات زبان نیاز دارند (این یک حرکت مکیدن ساده مانند مکیدن با شیشه شیر یا مکیدن با دهانشویه نیست) .
پورهها هنوز هم خطر خفگی کمی دارند. با این حال، ما همچنین نمیخواهیم والدین شدت خفگی ناشی از پورهها را دست کم بگیرند و بنابراین در توصیههای ایمنی کمی سهلانگارانه عمل کنند.
ما هنوز میخواهیم که کودک در حالت ایستاده تغذیه شود، میخواهیم از نظر رشدی برای غذاهای جامد آماده باشد و نمیخواهیم که در حالت جهنده یا جامپر یا به هر روشی که خطر را افزایش میدهد، مانند زمانی که برای شرکت فعال در تغذیه خیلی خسته هستند، به او غذا داده شود. بعداً به جزئیات ایجاد یک محیط تغذیه ایمن برای کودک شما خواهیم پرداخت. ابتدا، بیایید در مورد غذاهایی که باید از آنها آگاه باشید صحبت کنیم.
مهمترین نکتهای که هنگام تعیین خطر خفگی باید در نظر بگیرید این است: «آیا این مادهای است که میتواند به راحتی در صورت بلعیدن کامل (یا قطعاتی از آن جدا شده) در مجاری هوایی کودک/نوپا من گیر کند؟»
غذاهای جامد به ویژه اگر کوچک و گرد باشند خطرناک هستند، زیرا در صورت بلعیدن کامل، میتوانند به راحتی تمام هوای موجود در مجاری هوایی کودک را مسدود کنند. این امر به ویژه در مورد غذاهای سفت خطرناک است زیرا تجزیه آنها برای نوزادان و کودکان نوپا به دلیل مهارتهای جویدن محدود، دشوارتر است. غذاهای پرخطر برای کودکان خردسال معمولاً کوچک، سفت، گرد، لغزنده و جویدن آنها سخت است، مانند انگور و آجیل کامل.
راه هوایی کودک تقریباً به اندازه یک سکه پنج سنتی یا یک نی نوشیدنی است، و غذاهایی که این شکل را تقلید میکنند، خطر خفگی دارند. میتوانید از این به عنوان راهنما استفاده کنید تا مشخص کنید که آیا نیاز به اصلاح شکل دارد یا به طور کلی از آن اجتناب کنید.
این دسته شامل طیف گستردهای از غذاها میشود که برخی از آنها قابل اصلاح هستند و برخی دیگر باید به طور کامل اجتناب شوند.
نمونههایی از غذاهای این دسته:
سبزیجات و میوههای خام و سفت، مانند سیب خام، گلابی خام نارس، هویج خام، کرفس خام، کلم بروکلی خام
سبزیجات خام و برگدار (برای جویدن خوب این سبزیجات به دندانهای آسیای عقبی خود نیاز دارید)
آب نبات سفت
گوجه فرنگی گیلاسی کامل
انگور کامل
بلوبری کامل
هر چیزی که هنوز یک هسته کوچک در آن باشد (مثلاً زیتون، گیلاس)
میوههای خشک (مانند کشمش، زردآلو خشک و غیره)
آجیل و دانههای کامل (مانند بادام زمینی یا بادام هندی، و تخمه آفتابگردان یا کدو تنبل)
تکههای بزرگ/بسیار سفت گوشت (مثلاً استیک )
این بخش همچنین شامل مواردی مانند استخوانهای کوچک در ماهی یا گوشت میشود که معمولاً از قبل برداشته میشوند زیرا برای بزرگسالان نیز خطر خفگی دارند.
نوع ۲: غذاهایی که به شکل چوب هستند
این میتواند شامل برخی از غذاهای انگشتی باشد که نوزاد یا کودک نوپای شما ممکن است بتواند به درستی آنها را بجود و به راحتی از آنها استفاده کند، البته به شرطی که اصلاح شده باشند. وقتی آنها را به شکل چوب سرو میکنید، این غذاها به غذاهایی با خطر بالای خفگی تبدیل میشوند. باز هم، اگر قبل از جویدن کامل بلعیده شوند، میتوانند راه هوایی را به طور کامل مسدود کنند.
این شامل مواردی مانند:
هات داگ
چوبهای گوشتی (مثلاً چوبهای پپرونی)
سوسیس
پنیر رشتهای/چوب پنیر
نوع ۳: غذاهایی که چسبنده، جویدنی یا چسبناک هستند و بلع آنها را دشوار میکند.
اینها غذاهایی هستند که میتوانند در دهان کودک شما جمع شوند و هرچه بیشتر باشند، خوردن آنها دشوارتر میشود.
این شامل مواردی مانند:
پاستیل
مارشمالو
آدامس جویدن
لوبیا ژلهای
تکههای ضخیم کره بادام زمینی یا کره سایر مغزها
نان نرم و تازه (برای نوزادان زیر ۱ سال) (نان خیلی تازه ممکن است در دهان گیر کند و جویدن آن سخت باشد)
نوع ۴: غذاهایی که به قطعات واقعاً ناهموار تبدیل میشوند
مشکل این غذاها این است که اگر به این شکل خرد شوند، معمولاً سفت هستند و شکل نامنظمی که هنگام خرد شدن ایجاد میشود، باعث میشود که به راحتی در مجاری هوایی گیر کنند. این غذاها همچنین در صورت استنشاق بسیار خطرناک هستند. به طور کلی، قطعاتی که جدا میشوند به اندازه کافی کوچک هستند که در صورت ورود به نای، به ریهها برسند.
مثالها عبارتند از:
چیپسهای سفت مانند ناچو، چیپس سیبزمینی یا ذرت و چوب شور
پاپ کورن
و حتی از دادن کراکرهای خیلی خشک به کودکان زیر ۱۲ ماه باید خودداری شود ( برای فهرست کاملی از کراکرهایی که برای هر گروه سنی بیخطر هستند و مغذیترین آنها محسوب میشوند،
خب... آیا این به این معنی است که شما هرگز نمیتوانید به نوزاد یا کودک نوپای خود چیزهایی مانند سیب، هویج، گوجه فرنگی و غیره بدهید؟؟
قطعاً نه!
راههایی برای اصلاح برخی غذاها و ایمنتر کردن آنها وجود دارد. بیایید نگاهی به چند نمونه بیندازیم تا احتمال خفگی نوزاد یا کودک نوپای شما را کاهش دهیم.
غذاهایی مانند سیب، گلابی و هویج را میتوان به چند روش مختلف اصلاح کرد...
رنده کنید و به صورت تودهای (یا «انبار کاه») در اختیار کودک قرار دهید تا آنها را بخورد.
همچنین میتوانید سیب و گلابی را خیلی نازک برش دهید تا به شکل گوه یا ورقه ورقه ضخیم نباشند، که میتواند منجر به جدا شدن آسان تکههای سفت، کوچک یا بزرگ شود.
آنها را آبپز یا بخارپز کنید. میتوانید آنها را خرد کرده و در ماهیتابه یا در مایکروویو، با آب یا کره بپزید تا نرم شوند. برای طعم و ادویه بیشتر، مقداری دارچین یا زنجبیل به سیب و گلابی اضافه کنید !
غذاهایی مانند فلفل خام یا هویج خام را بپزید تا نرمتر شوند. بسته به توانایی جویدن، میتوانید فلفل خام را از حدود ۱۸ ماهگی به بعد به کودک بدهید.
برای خوراکیهایی مثل آجیل و دانهها...
آسیاب کردن آنها امنترین گزینه است، یا اینکه آنها را خیلی ریز خرد کنید، اما همچنان مراقب باشید.
برای سبزیجات برگدار ...
آنها را ریز خرد کنید یا بپزید تا جویدنشان سخت نباشد.
برای میوههای خشک مانند خرما، کشمش، زردآلو و ...
قبل از مصرف، آنها را به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه در آب خیس کنید.
برای غذاهای سفت و گرد ...
فکر میکنم همه ما در مورد انگور و اینکه چگونه یکی از خطرناکترین غذاها برای نوزادان و کودکان زیر ۴ سال است، شنیدهایم، زیرا کاملاً با نای کودک شما سازگار میشود. اینها، به علاوه غذاهایی مانند گوجهفرنگی گیلاسی و بلوبری، باید برای محدود کردن خفگی اصلاح شوند و نباید تا سن بالای ۴ سال، زمانی که جویدن به خوبی تثبیت شده است، به شکل کامل ارائه شوند.
حتی در آن صورت، باید مطمئن شوید که لقمههای کوچک و کودکانه از آنها برمیدارند، دهان کودکتان پر از لقمههای متعدد نیست و هنگام خوردن آنها نشسته است. دلیل این امر این است که آنها میتوانند به راحتی از گلوی کودک یا نوزاد شما پایین بروند، از رفلکس تهوع او عبور کنند و در مجاری تنفسی او گیر کنند.
تا ۴ سالگی، نحوه سرو کردن آنها به این صورت است:
انگورهای بزرگتر، گوجه فرنگی گیلاسی و بلوبری را به چهار قسمت برش دهید (یا اگر قطعات هنوز بزرگتر از مجرای تنفسی آنها به نظر میرسند، آنها را کوچکتر کنید).
بعد از ۱۸ ماهگی که جویدن مناسب بیشتر تکامل یافته است، آنها را از وسط نصف کنید.
همچنین میتوانید به جای برش دادن بلوبریها، آنها را له کنید تا صاف سرو شوند. این روش برای بلوبریهای کوچک و وحشی خیلی خوب جواب میدهد.
برای تکههای سفت گوشت...
تکههای بزرگ گوشت، مانند استیک، را به قطعات کوچک برش دهید.
برای آب نبات های سفت ...
غذاهایی را نمیتوان با خیال راحت اصلاح کرد و باید تا سن ۴ سالگی به طور کامل از آنها اجتناب شود.
اصلاح خطرات خفگی نوع ۲:
همه اینها را میتوان به یک شکل تغییر داد…
تمام غذاهایی که به شکل چوب هستند، مانند هات داگ و چوب پنیر، را از طول به صورت نازک برش دهید تا از عرض انگشت کوچکتان نازکتر شوند.
اصلاح خطرات خفگی نوع ۳:
بسته به نوع غذا، باید اصلاحات مختلفی را امتحان کنید تا این گزینهها برای سرو ایمن شوند.
قبل از سرو، کره بادام زمینی را به صورت نازک روی یک تکه نان تست یا کراکر بمالید، یا میتوانید آن را با بلغور جو دوسر، سس سیب یا سایر پورههای بافتدار رقیق کنید.
مارشمالو را فقط در قطعات کوچک و به صورت آب شده در ظرف به کودک بدهید (توصیه میکنیم تا سن ۲ سالگی از افزودن شکر به آن خودداری کنید).
نان را کمی تست کنید تا خیلی جویدنی نباشد. این کار فقط تا حدود ۱۸ ماهگی لازم است، البته به شرطی که کودک در جویدن این بافت تجربه داشته باشد. غذاها (مانند نان تست) را به صورت نوارهای بلند و ضخیم به اندازه یک تا دو انگشت بزرگسال برش دهید تا کودک بتواند آن را بگیرد و با خیال راحت بجود.
غذاهایی مانند پاستیل و آدامس قابل تغییر نیستند و باید تا ۴ سالگی از آنها اجتناب شود.
اصلاح خطرات خفگی نوع ۴:
تمام غذاهای این دسته را نمیتوان به طور ایمن اصلاح کرد و بنابراین باید تا زمانی که فرزند شما ۴ ساله شود و مهارتهای جویدن لازم برای خوردن ایمن این غذاها را کسب کند، به طور کامل از آنها اجتناب شود.
اول از همه، بیایید در نظر داشته باشیم که همه بچهها با هم متفاوت هستند و تواناییهای جویدن و خوردن متفاوتی دارند. بعضی از نوزادان نسبت به بقیه مجهزترند تا بتوانند چیزهایی مانند کشمش را بدون خیساندن بردارند یا میتوانند سیب خام را با گاز زدن حسابشده به طور کامل بخورند و غیره. اما بعضی از نوزادان اینطور نیستند و دقیقاً به همین دلیل است که این توصیهها وجود دارد.
شما فرزندتان را بهتر میشناسید و میدانید که حاضرید چه ریسکی را بپذیرید. همیشه به یاد داشته باشید که خفگی میتواند با هر نوع غذایی اتفاق بیفتد. لیستهای بالا فقط غذاهایی با بالاترین خطر خفگی هستند. اگر احساس میکنید که هوشیار هستید و نوزاد یا کودک نوپای شما میتواند چیزی بخورد... خب، این تصمیم شماست! اما به طور کلی، برای احتیاط بیشتر، اجتناب از این غذاها یا اصلاح آنها به گونهای که ایمنتر باشند، همیشه توصیه میشود.
نکتهی دیگری که باید اضافه کنم این است که اگر با اعضای خانواده یا دوستانی مواجه هستید که شما را به خاطر رعایت این اقدامات احتیاطی، بیش از حد محتاط یا والدین هلیکوپتری مینامند، لطفاً گوش ندهید! شما فرزندتان را بهتر میشناسید - نه آنها! این تصمیمات بر اساس اطلاعاتی که میدانید، باید توسط شما گرفته شوند - به تصمیمی که میگیرید، اعتماد به نفس داشته باشید. و صرفاً به این دلیل که آنها این اقدامات احتیاطی را در مورد فرزندانشان انجام ندادهاند، به این معنی نیست که شما هم نباید این کار را انجام دهید - این سوگیری بقا در کار است.
اقدامات احتیاطی عمومی که خطر خفگی با هر غذایی را کاهش میدهد
همانطور که چندین بار اشاره کردیم، خفگی میتواند به معنای واقعی کلمه با هر غذایی اتفاق بیفتد. بنابراین آگاهی از سایر اقداماتی که میتوانید برای کاهش این خطر انجام دهید نیز واقعاً مفید است. بیایید به توصیههای اصلی من نگاهی بیندازیم.
قبل از شروع غذای جامد، آمادگی را ارزیابی کنید
مطمئن شوید که فرزندتان از نظر رشدی برای شروع غذاهای جامد آماده است ، چه با پورهها شروع شود و چه از شیر گرفتن با نظارت کودک! این بدان معنا نیست که آنها فقط به غذا علاقه دارند. آنها باید بتوانند بدون کمک بنشینند که نشان میدهد قدرت مرکزی لازم برای صاف نگه داشتن خود هنگام غذا خوردن را دارند. نوزادان باید در یک صندلی بلند محکم با زاویه ۹۰ درجه قرار داده شوند تا خطر خفگی کاهش یابد.
ما نمیخواهیم ببینیم که نوزادان هنگام غذا خوردن به پهلو خم میشوند، به حالت لمیده قرار میگیرند یا به دلیل اینکه نمیتوانند با حداقل حمایت اطرافشان خودشان را نگهدارند، روی صندلی به جلو میافتند این نوع موقعیتها خطر خفگی را افزایش میدهند زیرا راه هوایی آنها مستقیم و باز نیست.
نیازی به عجله نیست! تغذیه انحصاری با شیر مادر یا شیر خشک تا ۶ ماهگی توصیه فعلی همه نهادهای نظارتی اصلی، از جمله آکادمی اطفال آمریکا، بهداشت کانادا و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها است.
همیشه هنگام غذا خوردن کودک خود بر او نظارت داشته باشید، زیرا خفگی میتواند بیصدا باشد و اگر حواستان به کارهای دیگر پرت شود، تشخیص آن دشوار است. شما صدای گریه یا واکنش آنها به خفگی را به هیچ وجه نخواهید شنید، بنابراین باید بتوانید صورت آنها را ببینید و به علائم دیگر توجه کنید. برای اطلاعات بیشتر در مورد علائم عق زدن در مقابل خفگی و نحوه تشخیص آنها از یکدیگر، اینجا را بخوانید . یک شعر قافیهدار مفید برای به خاطر سپردن تفاوت بین عق زدن و خفگی این است: «بلند و قرمز، بگذارید ادامه دهند. ساکت و کبود، به کمک شما نیاز دارند.»
بدون غذا خوردن و حرکت کردن
این به معنی عدم خوردن غذا هنگام راه رفتن در اتاق، سوار شدن به ماشین یا کالسکه یا بازی با دوستان است. حرکات ناگهانی (یا فقط حرکت به طور کلی) میتواند باعث شود غذا به ته گلو برود، از رفلکس تهوع عبور کند و منجر به خفگی شود. همیشه مطمئن شوید که کودک در حالت نشسته غذا میخورد، این امر به ویژه با بزرگتر شدن و تحرک بیشتر آنها مهم (و اغلب دشوارتر) است. از همان ابتدا انتظارات را ایجاد کنید تا از پس زدن آنها با بزرگتر شدن جلوگیری شود.
الگوی عادات غذایی ایمن باشید
نوزادان و کودکان نوپا از طریق تقلید و مشاهده یاد میگیرند - آنها همیشه شما را تماشا میکنند. مطمئن شوید که آنچه به آنها نشان میدهید، عادات غذایی سالم است. هنگام غذا خوردن بنشینید، دهان خود را بیش از حد پر نکنید و همیشه غذا را کاملاً بجوید.
آموزش مراقبان
هر کسی که ممکن است از فرزند شما مراقبت کند - این شامل پرستار بچه، مهدکودک، پدربزرگ و مادربزرگ و غیره میشود - باید از خطرات رایج خفگی و نحوه برش غذاها به اندازهها و شکلهای مناسب برای به حداقل رساندن خطرات خفگی آگاه باشد. به عنوان مثال، از غذاهای گرد خودداری کنید و به جای آن، غذاهای نازک برش داده شده سرو کنید. آنها همچنین باید بدانند که هر تکه غذا باید به راحتی با لثه کودک یا چند دندان اولیه او له شود تا از خطرات خفگی جلوگیری شود.
در برنامه تغذیه با هدایت کودک ، ما یک راهنمای کامل مراقبت از کودک داریم که میتوانید آن را چاپ کنید و در غیاب خود به هر کسی که از فرزندتان مراقبت میکند، بدهید.
قبل از اینکه به کودک خود غذا بدهید یا پورهها را شروع کنید، یک دوره احیای قلبی ریوی (CPR) نوزاد بگذرانید.
مسلماً این مهمترین مرحله هنگام آماده شدن برای سرو غذای کودک برای اولین بار است: قبل از شروع از شیر گرفتن یا پوره کردن با میل کودک، در یک کلاس رسمی کمکهای اولیه کودکان و احیای قلبی ریوی نوزادان شرکت کنید. همانطور که در بالا ذکر شد، نوزادانی که با قاشق تغذیه میشوند و نوزادانی که با میل کودک از شیر گرفته میشوند، هر دو ممکن است دچار خفگی شوند. بنابراین هیچ کس از این مرحله معاف نیست!
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مشاهده
وبلاگ زندگی سالم
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
