خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مشاوره آنلاین روانشناسی به فارسی زبانان خارج از ایران
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
آرتروز شانه: علائمی که باید به آنها توجه کرد، درمانها، تمریناتی که باید از آنها اجتناب کرد و موارد دیگر و میلیونها نفر در سراسر جهان به نوعی آرتروز مبتلا هستند. آرتروز التهاب مفاصل است که میتواند منجر به از بین رفتن غضروف شود. آرتروز شانه میتواند انجام کارهای سادهای مانند شانه کردن مو یا رساندن دست به بالای سر را دشوار کند. علاوه بر جراحی شانه، برخی درمانهای غیرجراحی وجود دارد که میتوانند به تسکین درد شانه کمک کنند.
آرتروز آسیب به غضروف مفاصل است. آرتروز شانه زمانی رخ میدهد که غضروف در دو طرف گوی و/یا کاسه مفصل شانه شروع به ساییدگی کند.
علائم آرتروز شانه ممکن است شامل درد در مفصل شانه، سفتی و کاهش دامنه حرکت باشد.
درمانهای غیرجراحی زیادی برای آرتروز شانه وجود دارد، از جمله حرکات کششی، اصلاح سبک زندگی، استفاده از یخ یا گرما و دارو برای کنترل درد.
اگر درمانهای غیرجراحی تسکین مطلوب را ارائه ندهند، گزینههای جراحی مانند تعویض شانه برای درمان آرتروز شانه در دسترس هستند.
آرتروز شانه آسیب به غضروف داخل مفصل شانه است. شانه دو مفصل دارد. آرتروز شانه معمولاً به مفصل بزرگتر گوی و کاسهای اشاره دارد که به نام مفصل گلنوهومرال شناخته میشود، زیرا استخوانهایی که به آن متصل میشوند (گلنوئید و هومروس) در آن قرار دارند. غضروف هم گوی (سر استخوان بازو) و هم کاسه (گلنوئید) را میپوشاند.
وقتی غضروف شانه شروع به تخریب سطحی و در نهایت در لایههای عمیقتر میکند، به آن آرتروز شانه میگویند. مفصل دوم شانه، مفصل آکرومیوکلاویکولار یا AC، نیز میتواند دچار آرتروز شود که به عنوان آرتروز مفصل AC شناخته میشود.
آرتروز شانه چگونه ایجاد میشود؟
آرتروز شانه معمولاً ناشی از ساییدگی و پارگی تدریجی غضروف است. غضروف در هر مفصلی از بدن وجود دارد؛ این غضروف سطح استخوانهای داخل مفاصل را مانند تفلون روی بلبرینگ میپوشاند. غضروف یک بافت زنده با ضخامت ۲ تا ۳ میلیمتر است - تقریباً به ضخامت یک یا دو لایه مقوا. این باعث میشود تماس بین استخوانها نرمتر شود. اگر غضروف سالم باشد، میتواند چرخشهای متعددی را بدون ساییدگی سطح تحمل کند زیرا صاف است.
آرتروز شانه معمولاً به صورت مرحلهای ایجاد میشود. ابتدا غضروف نرم میشود
(الف)، سپس ترکهایی در سطح آن ایجاد میشود
(ب)، سپس شروع به "فیبریلاسیون" (خراب شدن و پوسته پوسته شدن) میکند
(ج)،در نهایت ساییده میشود تا سطح استخوان نمایان شود
(د). در نتیجه، توانایی خود را برای عمل به عنوان یک سطح صاف و لغزنده از دست میدهد.
غضروف به طور همزمان در تمام سطح استخوان در مفصل ساییده نمیشود. در عوض، در قسمتهای مختلف با سرعتهای متفاوتی ساییده میشود. بنابراین اگر سطح یک بلبرینگ را که با تفلون پوشانده شده است در نظر بگیرید، این نوع ساییدگی مانند این است که تفلون دارای حفرههایی باشد و سطح آن اکنون نامنظم باشد (به تصویر زیر مراجعه کنید).
وقتی سطح نامنظم میشود، غضروف ممکن است آسیب بیشتری ببیند. ممکن است شروع به نازک شدن کند و در نهایت منجر به ساییده شدن استخوانهای شانه به یکدیگر شود (مرحله چهارم از بین رفتن غضروف). بسیاری از مردم فکر میکنند که آرتروز، کشش استخوان روی استخوان در مفصل است، اما در واقع آرتروز فرآیندی است که میتواند منجر به کشش استخوان روی استخوان شود.
نمیتوان گفت که آرتروز شانه با چه سرعتی بدتر میشود. مفصل شانه هر فرد درجات مختلفی از آسیب به غضروف را دارد. معمولاً وقتی فعالیتهای خاصی باعث درد میشوند، به این معنی است که غضروف تحت فشار قرار دارد. به طور کلی، هرچه فعالیت دردناکتر باشد، احتمال آسیب بیشتر به غضروف و مفصل شانه بیشتر است.
شانه مبتلا به آرتروز میتواند سفت، دردناک و ضعیف احساس شود. درد شایعترین علامت است. ممکن است به صورت یک درد مبهم شروع شود و به مرور زمان بدتر شود. بسیاری از افراد هنگام حرکت دادن بازوی خود، به خصوص هنگام بلند کردن یا دراز کردن دست، احساس درد میکنند. برخی دیگر حتی هنگام استراحت، به خصوص در شب، احساس درد میکنند.
شانه همچنین ممکن است سفت شود و حرکت کامل بازو را دشوار کند. برخی افراد هنگام حرکت دادن شانه خود صدای ساییدگی، تق تق یا تق تق میشنوند یا احساس میکنند. ضعف در بازو نیز رایج است و انجام کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن یا حمل وسایل را دشوار میکند.
آرتروز شانه زمانی اتفاق میافتد که غضروف صاف در مفصل ساییده شود. غضروف به استخوانها کمک میکند تا هنگام حرکت دادن بازو به نرمی روی هم بلغزند. وقتی ساییده میشود، استخوانها به یکدیگر ساییده میشوند و باعث درد و سفتی میشوند.
پیری: غضروف به طور طبیعی با گذشت زمان ساییده میشود. به این حالت آرتروز میگویند.
آسیبهای گذشته: شکستگی استخوان، دررفتگی یا آسیبهای مکرر میتواند به مفصل آسیب برساند.
آرتروز روماتوئید: این یک بیماری خودایمنی است که در آن بدن به مفاصل خود حمله میکند و منجر به تورم و درد میشود.
استفاده بیش از حد: حرکات تکراری، مانند بلند کردن اجسام سنگین یا انجام ورزشهای خاص، میتواند مفصل را سریعتر فرسوده کند.
ژنتیک: برخی از افراد به دلیل سابقه خانوادگی بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز هستند.
با آرتروز شانه از چه تمریناتی باید اجتناب کنید؟ اگر آرتروز شانه دارید، برخی از تمرینات میتوانند درد و سفتی را بدتر کنند. بهتر است از حرکاتی که فشار زیادی به مفصل وارد میکنند، خودداری کنید.
وزنهبرداری سنگین: بلند کردن وزنههای سنگین، به خصوص بالای سر، میتواند به شانه فشار وارد کند.
شنا و پرس سینه: این تمرینات فشار زیادی به مفصل شانه وارد میکنند.
حرکات تکراری بالای سر: فعالیتهایی مانند پرتاب، شنا یا برخی تمرینات ورزشی میتوانند باعث ساییدگی مفصل شوند.
پرس یا کشش پشت گردن: این تمرینات شانه را در موقعیت نامناسبی قرار میدهند و ممکن است باعث درد شوند.
در عوض، روی تمرینات ملایمی تمرکز کنید که انعطافپذیری و قدرت را بهبود میبخشند. این تمرینات میتوانند شامل حرکات کششی، تمرینات مقاومتی سبک و فعالیتهای کمفشار باشند.
بسته به شدت علائم، روشهای زیادی برای درمان آرتروز شانه وجود دارد. هدف کاهش درد و حفظ حرکت شانه تا حد امکان است.
استراحت و تغییر فعالیت: از حرکاتی که درد را بدتر میکنند، خودداری کنید. یخ یا گرما: یخ به کاهش تورم کمک میکند، در حالی که گرما میتواند عضلات سفت را شل کند.
داروها: مسکنهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن میتوانند کمک کنند.
فیزیوتراپی/ورزش: تمرینات ملایم میتواند شانه را انعطافپذیر و قوی نگه دارد.
تزریق استروئید: این داروها میتوانند به طور موقت درد و تورم را کاهش دهند.
اگر درد شدید باشد و سایر درمانها کمکی نکنند، جراحی یک گزینه مؤثر است، معمولاً به شکل تعویض شانه. تعویض شانه، مفصل فرسوده را با یک مفصل مصنوعی جایگزین میکند. این میتواند درد را به طور بسیار مؤثر تسکین دهد و حرکت را بازیابی کند.
جراحی تعویض شانه موثرترین درمان برای آرتروز شدید است، زمانی که سایر گزینهها دیگر کمکی نمیکنند. این میتواند درد را تا حد زیادی کاهش دهد و حرکت را بهبود بخشد. با این حال، جراحی معمولاً آخرین راه حل پس از امتحان کردن سایر درمانها مانند داروها، فیزیوتراپی و تزریق است.
درد حتی در حالت استراحت نیز ثابت است.
شانه بسیار سفت و ضعیف است. فعالیتهای روزانه، مانند لباس پوشیدن یا بلند کردن اشیاء، بسیار دشوار است.
درد شانه شما را از خواب بیدار میکند یا شبها شما را بیدار نگه میدارد.
سایر درمانها دیگر مؤثر نیستند.
به طور کلی، اکثر افراد پس از جراحی احساس تسکین قابل توجهی در درد دارند. بسیاری از افراد دوباره حرکت خوب شانه خود را به دست میآورند و میتوانند به فعالیتهای روزانه خود بازگردند. با این حال، بهبودی زمان میبرد و پس از جراحی به فیزیوتراپی نیاز است.
آرتروز شانه معمولاً در طول معاینه فیزیکی توسط متخصص تشخیص داده میشود. پزشک شما به دنبال حساسیت به لمس در مفصل و درد همراه با فشردگی مفصل میگردد. ممکن است از اشعه ایکس برای مشاهده باریک شدن مفصل و وجود هرگونه خار استخوانی در اطراف مفصل استفاده شود.
انواع مختلفی از آرتروز شانه وجود دارد. هر کدام ممکن است منشأ متفاوتی داشته باشند و برخی از علل آرتروز شانه هنوز ناشناخته هستند. آرتروز همچنین به عنوان بیماری دژنراتیو مفصل شناخته میشود. این بیماری اغلب با ساییدگی و پارگی مرتبط با پیری مرتبط است. همچنین میتواند علاوه بر شانه، مفاصل دیگر را نیز تحت تأثیر قرار دهد و شایعترین نوع آرتروز است.
آرتروز روماتوئید یک اختلال خودایمنی است، به این معنی که بدن شما به سلولهای سالم خود حمله میکند، که ممکن است شامل پوشش مفصل نیز باشد. این آرتروز التهابی میتواند همزمان در هر دو شانه وجود داشته باشد.
اگر شانه شما دچار شکستگی، دررفتگی یا آسیب دیگری شده باشد، ممکن است به آرتروز پس از ضربه مبتلا شوید.
نوعی آرتروز شانه است که میتواند پس از پارگی گسترده و طولانی مدت روتاتور کاف ایجاد شود. چهار تاندون روتاتور کاف در شانه شما به دور قسمت گوی مفصل شانه میپیچند و آن را در جای خود نگه میدارند. اگر یک یا چند مورد از این تاندونها به شدت پاره شوند، ممکن است باعث شود که سر استخوان بازو به استخوانهای دیگر ساییده شود و آرتروز ایجاد شود.
نکروز آواسکولار به اختلال در خون رسانی به ناحیهای از بدن اشاره دارد که منجر به مرگ (نکروز) آن ناحیه میشود. در شانه، سر استخوان بازو (گوی مفصل شانه) ممکن است به دلیل بیماری، آسیبهای تروماتیک و سایر علل، خونرسانی خود را از دست بدهد. بدون خونرسانی، استخوان به آرامی فرو میریزد، ناهموار میشود و باعث آرتروز میشود.
میزان از بین رفتن غضروف از فردی به فرد دیگر متفاوت است و علائم آرتروز شانه نیز به همین ترتیب است:
درد در مفصل شانه علامت اصلی آرتروز است. این درد میتواند در جلو، کنار یا پشت شانه وجود داشته باشد. برخی از افراد حتی زمانی که از بازو استفاده نمیکنند درد دارند و برخی دیگر فقط هنگام استفاده از آن درد دارند. درد آرتروز میتواند در هر ساعتی از روز رخ دهد و میتواند با یا بدون سفتی شانه همراه باشد. اغلب درد با بلند کردن، حمل اشیاء سنگین یا بعد از ورزش بدتر میشود. درد اغلب میتواند به بازو سرایت کند یا در صورت شدید بودن، میتواند به آرنج و مچ دست نیز سرایت کند.
سفتی مفصل یکی دیگر از نشانههای پیشرفت آرتروز شانه است. ممکن است سفتی را به صورت از دست دادن دامنه حرکتی در شانه تجربه کنید. با کاهش حرکت، ممکن است متوجه شوید که نمیتوانید کارهای کمتری با بازوی خود انجام دهید و این فعالیتها ممکن است به دلیل درد محدود شوند.
صدای ساییدگی، کلیک یا ترک خوردگی (کرپیتوس) ممکن است احساس شود زیرا سطح غضروف با آرتروز نامنظم است. ممکن است دردناک باشد یا نباشد. گاهی اوقات ممکن است شانه "قفل شود". گاهی اوقات، به دلیل اینکه سطوح دیگر صاف نیستند، ممکن است احساس کنید که شانه در موقعیتهای خاصی میلغزد.
برای تشخیص آرتروز شانه، پزشک شما معاینه فیزیکی انجام میدهد و در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سؤال میکند. درجه آرتروز و میزان استخوان موجود در حفره مفصل را میتوان با عکسبرداری با اشعه ایکس یا در صورت نیاز با سیتیاسکن ارزیابی و تأیید کرد.
تمرینات دامنه حرکتی
درمان اولیه آرتروز شانه، درمان پزشکی (غیرجراحی) است. اغلب با تمرینات دامنه حرکتی برای حفظ تحرک شانه شروع میشود. اگر دامنه حرکتی شما تحت تأثیر قرار نگرفته باشد، هدف جلوگیری از بدتر شدن آن است. از دست دادن حرکت در مفصل شانه به دلیل آرتروز اغلب تدریجی است و به سختی قابل تشخیص است. با سفتتر شدن مفصل، درد و توانایی فعالیت نیز ممکن است بدتر شود. توصیه میشود هر روز به مدت دو تا سه دقیقه حرکات کششی انجام دهید، چه دچار از دست دادن حرکت باشید و چه نباشید.
فیزیوتراپی برای آرتروز شانه معمولاً مورد نیاز نیست، مگر اینکه دامنه حرکتی خود را از دست داده باشید. تقویت شانه با آرتروز معمولاً توصیه نمیشود، زیرا در برخی موارد میتواند باعث درد بیشتر شود. با این حال، اگر تمرینات شانه را اذیت نکنند، انجام آنها کاملاً اشکالی ندارد.
دومین درمان پزشکی، اجتناب از مواردی است که شانه را دردناک میکند، به طور منطقی. به طور کلی، باید از هر چیزی که باعث درد میشود، اجتناب شود، به خصوص اگر درد در زندگی شما اختلال ایجاد کند. اگر درد شانه چند روز طول بکشد و شما را شبها از خواب بیدار کند، منطقی است که از خود بپرسید این فعالیت چقدر برای شما مهم است. به عنوان مثال، اگر هنگام بازی گلف درد دارید، ممکن است لازم باشد به جای بازی روزانه، آن را به یک بار در هفته کاهش دهید.
سومین درمان پزشکی، تلاش برای کنترل درد است. این کار را میتوان به چندین روش انجام داد:
یخ دوست شماست. کیسههای یخ برای درد عالی هستند و در صورت نیاز میتوان یک یا چند بار در روز از آنها استفاده کرد. میتوانید از یک کیسه یخ یا یک پد سرمادرمانی که میتوان آن را در فریزر قرار داد و دوباره استفاده کرد، استفاده کنید. کیسه یخ باید در جلو، در بالا و پشت شانه قرار گیرد. میتوان آن را به مدت 20 تا 30 دقیقه در هر بار استفاده کرد. اگر درد شما را شبها از خواب بیدار میکند، قبل از خواب، یخ گذاشتن روی شانه را در نظر بگیرید.
برخی افراد احساس میکنند که گرما درمان بهتری برای درد آرتروز شانه است. گرما اغلب برای گرم کردن مفصل قبل از کشش مفید است، اما باید از هر راهکاری که بهترین تسکین را فراهم میکند، استفاده کنید. همچنین میتوان از دارو برای کنترل درد استفاده کرد، اما همه آنها مزایا و عوارض احتمالی خود را دارند. در مورد داروهای خود با پزشک مراقبتهای اولیه یا جراح خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که هیچ دلیلی برای اجتناب از داروهای خاص ندارید.
میتوانید با استامینوفن شروع کنید زیرا عوارض جانبی کمی دارد. با این حال، اگر در دوزهای بالا استفاده شود، میتواند بر کبد تأثیر بگذارد، بنابراین در مورد بهترین دوز با پزشک خود مشورت کنید. دسته بعدی داروهایی که به علائم آرتروز شانه کمک میکنند، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) نامیده میشوند. اکثر NSAIDها را فقط میتوان در صورت وجود درد مصرف کرد و در صورت نیاز تسکین میدهند. اگر به تسکین درد مداومتری نیاز دارید، با پزشک خود صحبت کنید. همچنین، اگر سابقه خونریزی و زخم دارید، رقیقکننده خون مصرف میکنید، نارسایی کلیه دارید، بیماریهای قلبی خاصی دارید یا سایر بیماریها را دارید، نباید NSAID مصرف کنید. قبل از مصرف NSAIDها باید این موارد را با پزشک خود در میان بگذارید.
در حال حاضر دو نوع تزریق وجود دارد که میتواند درد آرتروز شانه را تسکین دهد. نوع اول، تزریق کورتیزون است. معمولاً کورتیزون با یک عامل بیحسکننده مخلوط میشود که باعث تسکین فوری درد میشود و به پزشک شما کمک میکند تا بفهمد که آیا تزریق در محل مناسب انجام شده است یا خیر. پس از از بین رفتن اثر داروی بیحسکننده، ممکن است مفصل تا زمان اثر کورتیزون دردناک باشد. مهم است که پس از تزریق، به مدت یک روز یا بیشتر، روی شانه یخ بگذارید.
تزریق کورتیزون به شانه آسیبی نمیرساند، اما اکثر جراحان در بیشتر موارد آرتروز، تزریق آن را به بیش از چند بار در سال محدود نمیکنند. اگر بلافاصله پس از تزریق، تعویض کامل شانه انجام دهید، تزریق کورتیزون ممکن است خطر عفونت را افزایش دهد. اگر به جراحی فکر میکنید، از چند ماه قبل از تزریق کورتیزون خودداری کنید.
داروی دیگری که میتواند به آرتروز شانه کمک کند، اسید هیالورونیک مصنوعی است. این یک روانکننده طبیعی در بدن انسان است. این ماده مایع سالهاست که به زانوهای مبتلا به آرتروز تزریق میشود. این تزریق گاهی اوقات تا دو سال به درد کمک میکند، اما معمولاً تمام درد را برای مدت طولانی از بین نمیبرد.
توصیه فعلی این است که ظرف سه ماه پس از تزریق کورتیزون در شانه، جراحی تعویض شانه انجام ندهید. اگر قصد جراحی دارید، بهتر است تا زمانی که با پزشک خود مشورت نکردهاید، از تزریق کورتیزون خودداری کنید.
وقتی درمانهای غیرجراحی دیگر مؤثر نباشند، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید. گزینههای جراحی به سن و درجه آرتروز شما بستگی دارد.
این روش کم تهاجمی از یک دوربین کوچک (آرتروسکوپ) و ابزارهای جراحی که از طریق برشهای کوچک وارد میشوند برای "تمیز کردن" (دبرید کردن) مفصل شانه استفاده میکند. این روش برای بیمارانی با درجات پایینتر آرتروز توصیه میشود و معمولاً در صورت وجود کشش استخوان روی استخوان توصیه نمیشود.
اگر مقداری غضروف در مفصل باقی مانده باشد، گاهی اوقات دبریدمان میتواند درد را تسکین دهد. در طول این عمل هیچ خار استخوانی برداشته نمیشود، زیرا خارها نتیجه آرتروز هستند و نه علت آن. این عمل در صورتی موفقیتآمیز تلقی میشود که درد را به مدت ۱۲ تا ۲۴ ماه تسکین دهد. اگرچه در برخی موارد، تسکین درد ممکن است بیشتر طول بکشد، اما این عمل معمولاً یک راه حل دائمی برای آرتروز شانه نیست زیرا وجود بیماری را تغییر نمیدهد.
روش ترجیحی برای آرتروز شانه استخوان روی استخوان است. این روش درد آرتروز را تسکین میدهد و نشان داده شده است که سالها دوام میآورد.
یک روش استاندارد تعویض کامل شانه، قسمتهای گوی و کاسه مفصل شانه را با قطعات مصنوعی جایگزین میکند.
در یک روش تعویض کامل معکوس شانه، قسمتهای گوی و کاسه مفصل جای خود را عوض میکنند. این روش را میتوان برای بسیاری از شرایط انجام داد، اما عمدتاً زمانی استفاده میشود که پارگی روتاتور کاف در شانه همراه با آرتروز وجود داشته باشد.
انواع دیگری از تعویض شانه وجود دارد که امروزه به طور گسترده استفاده نمیشوند. یکی از این انواع، همیآرتروپلاستی است - روشی که فقط قسمت گوی مفصل شانه را جایگزین میکند. همچنین عملی به نام آرتروپلاستی فنجانی وجود دارد. این عمل مشابه همیآرتروپلاستی است، با این تفاوت که فقط سطح استخوان زیر سر استخوان بازو (گوی) برداشته میشود. ناحیه صاف و گرد میشود و یک قطعه جایگزین به شکل نیمه توخالی یک گوی در انتهای استخوان بازو قرار میگیرد. متخصص شانه شما به شما کمک خواهد کرد تا بهترین گزینه درمانی را برای آرتروز شانه خود تعیین کنید.
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ زندگی سالم
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
مطلب مرتبط
دتاکس واتر چیست؟ معرفی انواع دتاکس واتر و خواص هر کدام
