وقتی دندانها آسیب میبینند یا میافتند، به دندان مصنوعی نیاز است. اما چه گزینههایی در دسترس است و چه عواملی در تصمیمگیری نقش دارند؟
اصطلاح پروتز دندان به هر نوع پروتز دندانی اشاره دارد که جایگزین یک یا چند دندان از دست رفته یا به شدت آسیب دیده میشود. هدف از یک سو، بازگرداندن عملکرد دندان هنگام جویدن و صحبت کردن و از سوی دیگر، دستیابی به ظاهری تا حد امکان طبیعی است. اقدامات صرفاً زیبایی مانند روکش ، پروتز دندان محسوب نمیشوند.
دندان مصنوعی همیشه زمانی استفاده میشود که دندانها از دست رفته یا به شدت آسیب دیده باشند. این امر به ویژه در مورد افراد مسن صادق است. با این حال، دندانها همچنین میتوانند به دلیل آسیبها، بیماریهایی مانند پریودنتیت یا حتی پس از درمان سرطان، از بین بروند یا مجبور به کشیدن شوند.
بسته به تعداد دندانهای از دست رفته یا میزان فاصله، گزینههای مختلفی وجود دارد:
دندان مصنوعی ثابت: روکش، بریج و ایمپلنت
دندان مصنوعی متحرک: دندان مصنوعی کامل و دندان مصنوعی جزئی
دندان مصنوعی ترکیبی: دندان مصنوعی متحرک به علاوه ایمپلنت
در ادامه، نگاهی دقیقتر به مزایا و معایب و همچنین کاربردهای احتمالی گزینههای مختلف میاندازیم.
اگر فقط یک دندان آسیب دیده باشد یا حداکثر چهار دندان از دست رفته باشد، دندانپزشک میتواند یک روکش یا یک بریج برای بستن فاصله قرار دهد.
فلز: روکشها و بریجهای تمام فلزی از فلزاتی مانند فولاد یا طلا ساخته میشوند. آنها میتوانند تا 25 سال دوام بیاورند و عمدتاً در نواحی غیرقابل مشاهده دندان استفاده میشوند.
سرامیک: روکشها و بریجهای تمام سرامیکی از نظر ظاهری به دندانهای طبیعی نزدیکتر هستند و گرانتر از روکشهای فلزی هستند. سرامیکها اغلب به ویژه برای دندانهای پیشین که رنگ طبیعی آنها مهم است، استفاده میشوند.
رزین: روکشها و بریجهای تمام رزینی ممکن است پس از مدتی تغییر رنگ دهند و بیشتر مستعد تشکیل پلاک هستند.
انواع ترکیبی فلز و سرامیک یا پلاستیک: روکشها و بریجهای روکشدار دارای چارچوب فلزی هستند و از نظر نوری با یک لایه بیرونی سرامیکی یا پلاستیکی با رنگ دندان مطابقت دارند.
تاجها
اگر ریشه دندان سالم باشد اما تاج آن شکسته باشد یا آنقدر تحت تأثیر پوسیدگی قرار گرفته باشد که پر کردن یا اینله کردن دیگر امکانپذیر نباشد، دندانپزشک میتواند روکش را روی آن قرار دهد. برای انجام این کار، او دندان آسیبدیده را تراش میدهد. یک تکنسین دندانپزشکی با استفاده از قالب، روکش را در آزمایشگاه میسازد و سپس دندانپزشک آن را روی ریشه دندان باقیمانده میچسباند. روکش از یک طرف برای محافظت از ریشه دندان عمل میکند و از طرف دیگر تضمین میکند که عملکردهای جویدن و صحبت کردن و همچنین ظاهر یک مجموعه کامل از دندانها بازیابی میشوند. پس از اتصال، دیگر نمیتوان آن را برداشت.

مزایای تاج ها:
حفظ دندانهای آسیبدیده از پوسیدگی
محافظت در برابر عود پوسیدگی
ظاهر طبیعی با روکشهای سرامیکی، پلاستیکی یا ونیر (بهویژه برای دندانهای قدامی)
حفظ کامل عملکرد دندان
معایب تاج:
افزایش تشکیل پلاک یا تغییر رنگ احتمالی با روکشهای پلاستیکی
ساییدن دندان ضروری است
ماندگاری محدود
خطر پوسیدگی به دلیل تناسب ضعیف در لبه روکش
پلها
اگر حداکثر چهار دندان در کنار هم از دست رفته باشند، معمولاً اولین انتخاب، بریج دندان است. بسته به تعداد دندانهای از دست رفته، دندانپزشک از تکنسین دندانپزشکی میخواهد که بریج را با چندین واحد بسازد. دندانهای مجاور در کنار جای خالی به عنوان تکیهگاه عمل میکنند و باید تا خط لثه تراشیده شده و روکش شوند - درست همانطور که برای روکش توضیح داده شد. در این فرآیند، دندانها حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد از جرم دندان خود را از دست میدهند. سپس دو دندان پایه، کل بریج را پشتیبانی میکنند. هیچ ارتباطی بین بریج و استخوان فک وجود ندارد.
مزایای پل ها:
تلاش کم برای درمان
جایگزین ارزان برای ایمپلنت
فاصله دندانی بسته شده است
معایب پل ها:
ساییدن دندانهای مجاور ضروری است
بار سنگین روی دندانهای مجاور
دوره گارانتی کوتاه برای روکشها (فقط ۲ سال در آلمان)
ماده استخوانی در معرض خطر
خطر پوسیدگی در لبه بریج
برای بیماران پریودنتیت خیلی مناسب نیست

ایمپلنتها
وقتی به طور دقیق بررسی شوند، جایگزین دندان نیستند، بلکه جایگزین ریشه دندان هستند. آنها پینهای فلزی ساخته شده از تیتانیوم هستند که در فک سوراخ شده و در آنجا ثابت میشوند - در اصل شبیه به یک رولپلاک. ایمپلنتها تنها نوع جایگزین دندان هستند که تماس مستقیم با استخوان فک دارند، بنابراین از تحلیل رفتن بافت استخوان جلوگیری میکنند. در عوض، خود را به دور سطح ایمپلنت میپیچند و به خوبی آن را نگه میدارند.
میتوان یک روکش، بریج یا حتی یک پروتز را روی ایمپلنت قرار داد. با ایمپلنت تک دندان، دندان از دست رفته به صورت یک به یک با ترکیبی از روکش و ایمپلنت جایگزین میشود. بریجهای ایمپلنت مانند بریجهای معمولی عمل میکنند؛ با این حال، آنها به جای دندان سالم مجاور، به یک ایمپلنت متصل میشوند. ایمپلنتها با بالاترین کیفیت، راحتترین و زیباترین شکل جایگزینی دندان در نظر گرفته میشوند. با این حال، از آنجایی که به جراحی گسترده نیاز دارند، گرانترین گزینه نیز هستند.
مزایای ایمپلنت
جایگزینی واقعی برای دندان از دست رفته از طریق انکوریج ریشه مانند
زیبایی شناسی بسیار خوب
نیازی به تراشیدن دندانهای مجاور نیست
حداکثر راحتی و بهترین پشتیبانی
ادغام در پروتز متحرک امکانپذیر است
مناسب برای افراد مبتلا به پریودنتیت خفیف تا متوسط
عدم تحلیل رفتن استخوانهای فک به دلیل انکوریج
معایب ایمپلنت
گرانترین نوع پروتز دندان
مداخله جراحی ضروری است
زمان درمان طولانیتر
دندان مصنوعی همیشه زمانی استفاده میشود که دندانها از دست رفته یا به شدت آسیب دیده باشند. این امر به ویژه در مورد افراد مسن صدق میکند. با این حال، دندانها همچنین میتوانند به دلیل آسیبها، بیماریهایی مانند پریودنتیت یا حتی پس از درمان سرطان، بیفتند یا مجبور به کشیدن شوند.
اگر بیش از چهار دندان در کنار هم از دست رفته باشند، افراد آسیبدیده میتوانند بین ایمپلنت یا دندان مصنوعی متحرک به شکل پروتز یکی را انتخاب کنند. دندان مصنوعی محکم در فک قرار نمیگیرد، اما میتوان آن را مانند بریسهای شل، به دلخواه برداشت.
خوب است بدانید: دندان مصنوعی متحرک گاهی اوقات برای بیماران مبتلا به زوال عقل و افراد دارای معلولیت مناسب نیست زیرا قرار دادن دندان مصنوعی میتواند منجر به مشکلاتی شود یا حتی فراموش شود.
بین دندان مصنوعی جزئی، که در آن هنوز دندانهای باقیمانده در دندانها وجود دارد، و دندان مصنوعی کامل برای دندانهای کاملاً بیدندان، تمایز قائل میشوند. دندان مصنوعی جزئی به اشکال مختلفی وجود دارد: دندان مصنوعی تلسکوپی، دندان مصنوعی قلابدار یا دندان مصنوعی اتصالی.

دندان مصنوعی کامل یا دندان مصنوعی کامل زمانی استفاده میشود که هیچ دندانی در دندان مصنوعی باقی نمانده باشد. تکنسینهای دندانپزشکی میتوانند دندان مصنوعی کامل را برای فک بالا و پایین بسازند. آنها قسمت مربوط به فک را با یک پایه پلاستیکی به رنگ لثه با دندانهای پلاستیکی جایگزین میکنند.
دندان مصنوعی کامل در استخوان فک ثابت نمیشود، بلکه توسط یک اثر مکش در جای خود نگه داشته میشود. در فک بالا، دندان مصنوعی با صفحه کامی به اصطلاح به کل کام "میچسبد" و بنابراین چسبندگی نسبتاً خوبی دارد. در فک پایین، سطح تماس بسیار کوچکتر است و بنابراین چسبندگی دندان مصنوعی بسیار کمتر است - حتی با کرم چسب.
مزایای دندان مصنوعی کامل
ارزان بودن در مقایسه با ایمپلنت
بدون نیاز به مداخله جراحی
بدون درد هنگام جاگذاری
هزینههای تولید نسبتاً پایین
ظاهر طبیعی برای مدلهای مدرن
نگهداری خوب در فک بالا
معایب دندان مصنوعی کامل
نقاط فشار و درد ناشی از تناسب نامناسب
اختلالات چشایی ممکن است
استرس روانی احتمالی و محدود شدن کیفیت زندگی
راحتی کم در استفاده (پوشش کل کام، قرارگیری ضعیف در فک پایین)
اختلال در عملکرد جویدن ممکن است رخ دهد
احتمال تحلیل رفتن استخوانهای فک وجود دارد
احتمال تحریک رفلکس گگ وجود دارد
سادهترین شکل دندان مصنوعی جزئی، دندان مصنوعی قلابدار است که به آن دندان مصنوعی مدل ریختهگری شده نیز گفته میشود. یک ردیف دندان اکریلیک در یک پایه همرنگ لثه قرار میگیرد و از طریق قلابهای فولادی ریختهگری شده (یا قلابهای سیمی خمیده در مورد دندانهای موقت) به دندانهای باقی مانده متصل میشود. زیبایی قلابها به دلیل قابل مشاهده بودنشان در بین بیماران نسبتاً نامحبوب است. با این حال، از آنجایی که این ارزانترین نوع دندان مصنوعی جزئی است، هنوز هم بسیار مورد استفاده قرار میگیرد.
مزایای دندان مصنوعی کلاسپ
مقرون به صرفه تر از دندان مصنوعی جزئی و ایمپلنت
بدون نیاز به تراشیدن دندانهای سالم
تولید ساده
اغلب قابل گسترش
معایب دندان مصنوعی با قلاب
زیبایی نامطلوب به دلیل قابل مشاهده بودن براکتها
ساییدگی دندانهای سالم به دلیل بریسها
احتمال نامناسب بودن اندازه و اختلال در عملکرد جویدن
نقاط فشار با تناسب ضعیف
احتمال تحلیل رفتن استخوانهای فک وجود دارد
جایگزین زیباتر برای دندان مصنوعی قلابدار، دندان مصنوعی تلسکوپی است. برای این کار، دندانپزشک دندانهای باقیمانده را تراش میدهد تا صاف و استوانهای شوند و به عنوان "شکاف" برای دندان مصنوعی عمل کنند. از آنجایی که دندانها محکم در فک قرار گرفتهاند و پروتز محکم به تاج دندان متصل شده است، پروتز تلسکوپی نگهداری بهتری ارائه میدهد و هیچ گیرهای قابل مشاهده نیست. با این حال، ساخت آن بسیار پیچیده است، زیرا تاج داخلی (دندان باقیمانده، تراشیده شده و روکش شده) و تاج خارجی (پروتز) باید کاملاً در هم تنیده شوند.
به دلیل تلاش بیشتر، پروتز تلسکوپی به طور قابل توجهی گرانتر از پروتز قلابی است. از نظر عملکرد، دندان مصنوعی تلسکوپی شبیه به بریج است؛ با این حال، میتوان آنها را برداشت. برای روکشهای داخلی، دندانهای باقیمانده معمولاً با طلا پوشانده میشوند؛ استفاده از سرامیک اکسید زیرکونیوم سفید نیز اکنون امکانپذیر است.
مزایای دندان مصنوعی تلسکوپی
قدرت چسبندگی بسیار خوب و زیبایی بدون نیاز به گیره
قابل ارتقا
مناسب برای بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال
معایب دندان مصنوعی تلسکوپی
ساییدن دندانهای سالم ضروری است
بارگذاری سنگین و سایش سریع دندانهای پایه
خطر پوسیدگی در حاشیه تاج
تولید پیچیده و عامل هزینه بالا
احتمال تحلیل رفتن استخوانهای فک وجود دارد
پروتزهای اتصال
در اصل، یک دندان مصنوعی اتصالی مشابه دندان مصنوعی کلاسپ عمل میکند - اما بدون گیرههای قابل مشاهده. در عوض، افرادی که از دندان مصنوعی استفاده میکنند، دندانهای مصنوعی سوم خود را با سیستم ماتریکس-پاتریکس به هم متصل میکنند: برای انجام این کار، دندانهای باقیمانده به گونهای روکش میشوند که یک عنصر اتصال به کنار یا پشتی که دندان مصنوعی حاوی دندان مصنوعی متناظر است، متصل شود. به دلیل تناسب دقیق، دندان مصنوعی اتصالی میتواند نگهداشتن ایمن را تضمین کند. این نوع جایگزینی دندان عمدتاً برای دندانهای آسیاب بدون دندان مجاور قبل از محبوبیت بیشتر ایمپلنتها استفاده میشد.
مزایای پروتزهای اتصالی
ظاهر طبیعی به دلیل زیبایی بدون گیره
به دلیل تکیهگاه محکم، چسبندگی خوب با عملکرد کامل جویدن
معایب پروتزهای اتصالی
ساییدن دندانهای سالم ضروری است
بارگذاری سنگین و سایش سریع دندانهای پایه
قابل تمدید نیست؛ در صورت از دست دادن مجدد دندان، ساخت مجدد لازم است
تلاش تولیدی بالا و عامل هزینه
احتمال تحلیل رفتن استخوانهای فک وجود دارد
دندان مصنوعی ترکیبی
از زمان معرفی ایمپلنتها، روشهای کاملاً جدیدی برای پروتزهای دندانی برای فک پایین و بالا وجود دارد: وقتی ایمپلنتها با دندان مصنوعی کامل یا جزئی ترکیب میشوند، به آنها دندان مصنوعی ترکیبی گفته میشود. در مقایسه با دندان مصنوعی متحرک کلاسیک، انواع ترکیبی به دلیل لنگر انداختن ایمپلنتها در استخوان فک، چسبندگی بسیار بهتری دارند و بنابراین از تحلیل رفتن بافت استخوان نیز جلوگیری میکنند. به دلیل مداخله جراحی و تولید پیچیدهتر، هزینه دندان مصنوعی ترکیبی نیز به طور طبیعی افزایش مییابد.
به طور کلی، موارد زیر صدق میکند: حتی دو ایمپلنت به عنوان مکمل دندان مصنوعی کامل، راحتی استفاده را به میزان قابل توجهی بهبود میبخشد. با این حال، چهار یا شش ایمپلنت که میتوانند از یک دندان مصنوعی کامل یا جزئی با عناصر نگهدارنده مختلف پشتیبانی کنند، رایج هستند:
دندان مصنوعی با دکمه فشاری (دندان مصنوعی لوکیتور)
دندان مصنوعی با آهنربای ایمپلنت
دندان مصنوعی با لنگر توپی
دندان مصنوعی با پروتز میلهای
بریجهای تلسکوپی روی ایمپلنت
همچنین میتوان از دندانهای باقیمانده و ایمپلنتها به عنوان پایه برای پروتز یا بریج استفاده کرد. به عنوان مثال، پروتز تلسکوپی میتواند توسط یک دندان روکشدار و یک ایمپلنت پشتیبانی شود. به این نوع پروتز، دندان مصنوعی هیبریدی میگویند.
مزایای دندان مصنوعی ترکیبی
چسبندگی بهتر و راحتی بیشتر در استفاده نسبت به دندان مصنوعی متحرک کلاسیک
زیبایی شناسی بسیار خوب
نیازی به تراشیدن دندانهای سالم نیست (به جز پروتزهای هیبریدی)
معایب دندان مصنوعی ترکیبی
هزینههای بالاتر
طول درمان طولانیتر
مداخله جراحی لازم است
عوامل تصمیمگیری: کدام دندان مصنوعی برای من مناسب است؟
عوامل زیادی در انتخاب دندان مصنوعی مناسب نقش دارند:
عوامل پزشکی
مهمترین عامل، وضعیت پزشکی دندانها است. انواع احتمالی تا حد زیادی به تعداد دندانهای باقی مانده در دندانها بستگی دارد. اگر فقط یک دندان از دست رفته باشد، روکش یا ایمپلنت با روکش اولین انتخاب است. اگر تا چهار دندان از دست رفته باشد، میتوان بریج یا بریج ایمپلنت را در نظر گرفت. اگر تعداد زیادی دندان از دست رفته باشد، دندان مصنوعی جزئی یا دندان مصنوعی ترکیبی گزینههای ممکن هستند. یک دندان مصنوعی کاملاً بیدندان نیاز به یک دندان مصنوعی کامل کلاسیک یا یک دندان مصنوعی کامل متکی بر ایمپلنت دارد.
کدام دندان مصنوعی برای بیماری پریودنتال مناسب است؟
در موارد تحلیل استخوان فک به دلیل بیماری پریودنتال، در صورت امکان، باید قبل از قرار دادن دندان مصنوعی، این بیماری درمان شود تا از بدتر شدن وضعیت جلوگیری شود. ایمپلنتها اغلب بهترین انتخاب برای بیماری پریودنتال خفیف تا متوسط هستند. با این حال، اگر آتروفی استخوان فک از قبل وجود داشته باشد و تراکم استخوانهای فک دیگر برای محکم نگه داشتن ایمپلنتها کافی نباشد، دندان مصنوعی متحرک گزینه بهتری است.
با دندان مصنوعی تلسکوپی، دندانهای باقیمانده میتوانند از دندان مصنوعی پشتیبانی کنند. در صورت از دست دادن دندانهای اضافی، میتوان پروتز را دوباره ساخت. اگر فقط یک فاصله کوچک وجود داشته باشد و دندانهای مجاور هنوز محکم در فک باشند، استفاده از بریج نیز امکانپذیر است. به سوال «بریج یا ایمپلنت؟» نمیتوان به طور کلی پاسخ داد؛ این موضوع به شرایط هر فرد بستگی دارد.
نکته مهم: اگر پریودنتیت دارید، خطر پری ایمپلنتیت - التهاب پریودنشیوم در محل ایمپلنت - پس از قرار دادن ایمپلنت پنج تا هفت برابر بیشتر از بیماران سالم است.
اگر به زیبایی و ظاهر طبیعی دندان مصنوعی که تا حد امکان نامحسوس باشد اهمیت زیادی میدهید، ایمپلنت یا دندان مصنوعی تلسکوپی بهترین انتخاب هستند. از آنجایی که ایمپلنتها محکم در استخوان فک قرار میگیرند، هیچ خطری برای افتادن یا لیز خوردن دندان مصنوعی وجود ندارد. عملکرد جویدن و صحبت کردن مانند دندانهای اصلی است.
هزینهها
به طور کلی، راهحلهای پروتز دندان با بهترین زیبایی و بالاترین راحتی در استفاده، بالاترین ضریب هزینه را نیز دارند. از آنجایی که شرکتهای بیمه درمانی معمولاً فقط بخشی از هزینهها را پرداخت میکنند، بیماران باید با دقت در نظر بگیرند که چقدر میخواهند برای پروتزهای خود سرمایهگذاری کنند و زیبایی مطلوب چقدر برایشان مهم است. بهتر است از دندانپزشکان مختلف مشاوره بگیرید و چندین پیشنهاد برای مقایسه دریافت کنید.
خطرات دندان مصنوعی
یک نکته از قبل: اگر دندانی از دست برود، باید جایگزین شود. در غیر این صورت، فک و بایت ممکن است تغییر مکان دهند زیرا دیگر دندان قرینی برای دندان مقابل وجود ندارد. ناهماهنگی فک میتواند منجر به تنش و سردرد شود - و البته فشار روانی ناشی از فاصله دندانی را هم نباید فراموش کرد.
با این وجود، دندان مصنوعی خطراتی را نیز به همراه دارد:
دندان مصنوعی متحرک میتواند باعث ایجاد نقاط فشار، التهاب لثه و آسیب در دهان شود.
در مورد ایمپلنت، مراقبت ناکافی میتواند منجر به موکوزیت اطراف ایمپلنت - التهاب لثه اطراف ایمپلنت - یا پری ایمپلنتیت شود. در بدترین حالت، این امر منجر به از دست رفتن ایمپلنت میشود.
پوسیدگی میتواند در لبههای تاج دندان ایجاد شود.
اگر دندان مصنوعی متحرک به درستی تمیز نشود، قارچها و باکتریها میتوانند در آن رشد کنند و در نتیجه دندانهای سالم را آلوده کرده و باعث بوی بد دهان شوند.
خوب است بدانید: با استفاده از دهانشویه حاوی کلرهگزیدین میتوان از عفونتهای اطراف ایمپلنت جلوگیری کرد. بلافاصله قبل و بعد از جراحی ایمپلنت، دهانشویههای میتوانند در برابر عفونت باکتریایی محافظت کرده و در عین حال بهبود زخم را تسریع کنند. ماده فعال طبیعی عصاره پرتقال تلخ، اثر ضد باکتریایی کلرهگزیدین را بیشتر تقویت میکند.
برای جلوگیری از عوارض نامطلوب مانند التهاب لثه یا پوسیدگی ناشی از دندان مصنوعی، رعایت بهداشت کامل دهان و دندان، مهمترین و نهاییترین کار است.
تمیز کردن دندان مصنوعی ثابت
شما باید بریجها، روکشها و ایمپلنتها را درست مانند دندانهای واقعی خود تمیز کنید. باید دندانهای خود را حداقل دو بار در روز و به مدت حداقل سه دقیقه با مسواک نرم مسواک بزنید. همچنین باید روزانه دندانها و ایمپلنتهای خود را با مسواک بین دندانی تمیز کنید.
خوب است بدانید: دندان مصنوعی نامناسب میتواند اولین نشانه پوکی استخوان باشد. وقتی استخوانهای فک به آرامی تحلیل میروند، ممکن است دندان مصنوعی دیگر مانند گذشته مناسب نباشد. بسیاری از بیماران فقط از این طریق متوجه پوکی استخوان خود میشوند.
بله، کودکان نیز ممکن است به دندان مصنوعی نیاز داشته باشند، مثلاً اگر در اثر زمین خوردن یا پوسیدگی شدید دندانهایشان را از دست بدهند یا از اختلال رشدی رنج ببرند که در آن دندانهای شیری شکل نمیگیرند. برای رشد سالم کودک، مهم است که فاصله بین دندانها خالی نماند تا دندانها به طور طبیعی رشد کنند و هیچ گونه مال اکلوژن یا اختلال گفتاری وجود نداشته باشد.
با این حال، گزینههای کمتری برای دندان مصنوعی در کودکان نسبت به بزرگسالان وجود دارد. دندان مصنوعی ثابت منتفی است زیرا استخوانهای فک هنوز به طور کامل رشد نکردهاند. با این حال، میتوان از دندان مصنوعیهایی که به آنها "نگهدارندههای فاصله" میگویند استفاده کرد که با گیره به دندانهای مجاور متصل میشوند یا دندان مصنوعیهای قابل جابجایی با گیره.
برای دندان مصنوعی ثابت، سرامیک کیفیت بالاتری دارد زیرا به سرعت پلاستیک تغییر رنگ نمیدهد. با این حال، سرامیک گرانتر نیز هست. دندان مصنوعی متحرک معمولاً از پلاستیک ساخته میشود. فقط تاجهای داخلی دندان مصنوعی تلسکوپی را میتوان از سرامیک ساخت.
بله، برای دندان مصنوعی ثابت میتوانید بین فلز، سرامیک و پلاستیک یکی را انتخاب کنید. دندان مصنوعی متحرک معمولاً از پلاستیک ساخته میشود. فقط گیرههای دندان مصنوعی قلابدار از فلز ساخته میشوند. برای دندان مصنوعی تلسکوپی، میتوان روکشهای داخلی را از سرامیک ساخت. دندان مصنوعی کامل معمولاً کاملاً از پلاستیک ساخته میشود. با این حال، ایمپلنتها از تیتانیوم ساخته میشوند.
بله، برخی از آزمایشگاههای دندانپزشکی از چاپگرهای سهبعدی برای ساخت دندان مصنوعی استفاده میکنند و بنابراین میتوانند روند تولید را سرعت بخشند.
هر کسی که تا به حال مجبور به قالبگیری در دندانپزشکی شده باشد، میداند که این کار چقدر میتواند ناخوشایند باشد. خوشبختانه، اکنون گزینه استفاده از اسکن دیجیتال با اسکنر داخل دهانی وجود دارد که یک تصویر دیجیتال و سه بعدی را مونتاژ میکند.
در اصل، استفاده از انواع پروتزهای دندانی در پوکی استخوان - که به عنوان تحلیل استخوان نیز شناخته میشود - امکانپذیر است. با این حال، دندانپزشک باید در جلسه مشاوره توضیح دهد که بیماری تا چه حد پیشرفت کرده است و چه دارویی مصرف میشود. به ویژه داروهای دسته بیسفسفونات میتوانند در طول درمان دندانپزشکی عوارضی ایجاد کنند و مانع بهبود زخم شوند. این امر به ویژه در مورد ایمپلنتها صادق است. در موارد نادر، بیسفسفوناتها حتی میتوانند باعث نکروز فک شوند که در آن استخوان فک نرم شده و از بین میرود.
نمیتوان به طور کلی گفت چه زمانی فرد به دندان مصنوعی نیاز دارد. این کاملاً به این بستگی دارد که فرد چقدر از دندانهای خود مراقبت کرده است. چیزی به عنوان از دست دادن دندان صرفاً مرتبط با سن وجود ندارد. افرادی که به طور خاص از دندانهای خود مراقبت میکنند، میتوانند دندانهای طبیعی خود را تا سنین پیری به خوبی حفظ کنند.
برای اطمینان از اینکه دندان مصنوعی متحرک در دراز مدت به خوبی جا میافتد، دندانپزشک باید دندان مصنوعی را مرتباً - در حالت ایدهآل هر شش ماه - بررسی کند و در صورت لزوم آنها را دوباره ردیف کند. استخوانهای فک به مرور زمان تغییر میکنند و بنابراین طبیعی است که دندان مصنوعی پس از مدتی دیگر به طور ایدهآل جا نیفتد. از آنجایی که یک جای نامناسب میتواند باعث ایجاد نقاط فشار شود، قطعاً باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا بفهمید که آیا ردیف کردن دندان مصنوعی ضروری است یا خیر. دندانپزشک یا تکنسین دندانپزشکی به سادگی پایه دندان مصنوعی را با شکل جدید فک تنظیم میکند.
نه، لطفا این کار را نکنید. اگرچه پیشنهادهای بیشماری برای کیتهای «خودت انجام بده» در اینترنت وجود دارد که نوید دندان مصنوعی فوری بدون دندانپزشک را میدهند، اما این جایگزین واقعی برای دندان مصنوعی حرفهای نیست. برای اطمینان از اینکه دندان مصنوعی شما از نظر زیبایی، راحتی و عملکرد مطلوب است، باید آن را به متخصصان بسپارید. اگر دندان مصنوعی شما آسیب دیده است، نباید خودتان آن را تعمیر یا چسب بزنید. چسب میتواند به مخاط دهان آسیب برساند و یک دندان مصنوعی که به خوبی نچسبیده باشد میتواند منجر به راحتی کم در استفاده شود.
دندانهای مصنوعی ساخته شده از پلاستیک میتوانند به مرور زمان تغییر رنگ دهند - به خصوص اگر زیاد قهوه و چای بنوشید یا سیگار بکشید. با این حال، باید از درمانهای خانگی مانند جوش شیرین، جوهر سرکه و خمیردندانهای قوی خودداری کنید زیرا میتوانند به دندانهای مصنوعی شما آسیب برسانند. بهتر است دندانهای خود را به صورت حرفهای توسط دندانپزشک تمیز کنید. حتی بهتر است با مسواک زدن روزانه و ضدعفونی کردن هفتگی از تغییر رنگ شدید جلوگیری کنید.
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاهده