ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مثانه ادرار را از کلیه ها جمع می کند و با پر شدن آن را دفع می کند. اگر مثانه بیش از حد فعال باشد ، فرد نمی تواند زمان دفع ادرار و تعداد دفعات ادرار در روز را کنترل کند.
این شرایط زمانی اتفاق می افتد که مثانه فرد به طور مکرر یا بدون هشدار فشرده شود. در نتیجه ، ممکن است مجبور شوند بیشتر از حمام استفاده کنند یا ادرار نشت کند.
این وضعیت معمولاً نتیجه ارتباط نادرست بین مغز و مثانه است. مغز به مثانه علامت می دهد که زمان فشار دادن و خالی شدن است ، اما مثانه پر نیست. در نتیجه ، مثانه شروع به منقبض شدن می کند. این امر باعث تمایل شدید به دفع ادرار می شود.
اگرچه این بیماری ممکن است شایع باشد ، اما این بدان معنا نیست که فردی باید با علائم زندگی کند. بسیاری از روش های درمانی در دسترس است که می تواند به افراد در کاهش علائم کمک کند.
مثانه بیش فعال باعث ایجاد گروهی از علائم می شود که همگی می توانند بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارند.تراک بگذارید
مثانه با بیش فعالی ممکن است علائم مختلفی از جمله ادرار بیش از هشت بار در روز و نشت ادرار در صورت نیاز به ادرار ایجاد کند.
نمونه هایی از این علائم عبارتند از:
فرد مثانه بیشفعال دارد که ریزش به صورت مداوم اتفاق بیفتد و حالتی کاملاً اضطراری داشته باشد. از جمله علائم اختلال مثانه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
نیاز ضروری و غیرقابل کنترل به دفع ادرار
تکرار ادرار غیر ارادی به دفعات
دستشویی رفتن بیش از حد (مثلاً بیش از هشت بار در شبانه روز)
بیش از یک بار بیدار شدن در شب برای دفع ادرار
علائم مثانه بیشفعال ممکن است تغییر کند یا اینکه در هر فردی متفاوت باشد. به همین خاطر به سختی میتوان این بیماری را بدون مراجعه به پزشک تشخیص داد.
فردی که مثانه ای بیش از حد فعال دارد اغلب ممکن است احساس کند نمی تواند مثانه خود را کاملا تخلیه کند. آنها ممکن است از توالت استفاده کنند و پس از مدت کوتاهی احساس کنند که باید دوباره به آنجا بروند.
پزشکان مثانه بیش فعال را بر اساس علائم خود به دو نوع تقسیم می کنند. نوع اول مثانه بیش فعال ، خشک است. طبق بیمارستان Cedars-Sinai ، تخمین زده می شود که 2/3 افراد دارای مثانه بیش فعال ، انواع خشک دارند.
نوع دوم مثانه بیش فعال ، مرطوب. فرد مبتلا به این بیماری دچار ترشح مثانه می شود و کسانی که مثانه بیش از حد فعال دارند ، خشک هستند ، علائم ترشح ندارند.
برخی از بیماران ممکن است علائم مثانه پرکار خود را به عنوان بخشی طبیعی از پیر شدن از بین ببرند. با این حال ، پیری تنها عامل خطری نیست که می تواند خطر ابتلا به مثانه بیش فعال را در فرد افزایش دهد.
عوامل خطر اضافی عبارتند از:
آسیب عصبی به دلیل سابقه جراحی
ضربه به قسمت فوقانی بدن یا لگن که به مثانه آسیب می رساند
داشتن بیماری معروف به هیدروسفالی با فشار طبیعی ، علت زوال عقل
داشتن عفونت ادراری
سابقه سرطان مثانه یا پروستات
سابقه سنگ مثانه
سابقه شرایطی که بر عملکرد عصبی تأثیر می گذارد ، مانند مولتیپل اسکلروزیس ، بیماری پارکینسون یا سکته مغزی
یائسگی
داشتن یک رژیم غذایی حاوی غذاهایی که مثانه را "تحریک پذیر تر" می کند و یا احتمال دارد بیش از حد فعال شود
نمونه هایی از انواع غذاهایی که می توانند مثانه را بیش از حد فعال کنند ، شامل کافئین ، الکل و غذاهای پرادویه است.
ممکن است یک پزشک نتواند بگوید چرا شخصی علائم مثانه بیش فعال را تجربه می کند. به نظر می رسد علائم به صورت خود به خودی رخ می دهد.
اگرچه تصور نمی شود که مثانه بیش از حد فعال یک وضعیت تهدید کننده زندگی باشد ، اما این وضعیت می تواند کیفیت زندگی فرد را بسیار تحت تأثیر قرار دهد. بسیاری از درمان ها برای کاهش علائم در دسترس هستند ، اگرچه پزشکان نمی توانند این بیماری را درمان کنند.ه اشتراک بگذارید
شب بیدار شدن برای استفاده از سرویس بهداشتی ممکن است نشانه عملکرد مثانه بیش از حد باشد در صورت ادامه علائم ، توصیه می شود به یک متخصص بهداشت و درمان مراجعه کنید.
نمونه هایی از علائمی که فرد باید به دنبال مثانه بیش فعال باشد ، شامل موارد زیر است:
فرد نمی تواند در طول شب بدون بیدار شدن از خواب برای رفتن به دستشویی بخوابد
فرد بیش از هشت بار در روز از دستشویی استفاده می کند
فرد مرتباً دچار ادرار ناگهانی می شود و بندرت به دستشویی می رود
فرد به طور مرتب نشت ادرار را تجربه می کند
ممکن است شخص گاهی این علائم را تجربه کند و درعین حال به میزان ابتلا به آن پی نبرد. ابزارهای مختلفی وجود دارد که می تواند به ارزیابی احتمال وجود علائم مربوط به مثانه پرکار کمک کند.
نمونه هایی از این ابزارها عبارتند از:
با توجه به علائم مثانه بیش فعال و شدت، است که توسط انجمن اورولوژی آمریکا ارائه شده است.
یک دفتر یادداشت که فرد می تواند از غذاها و نوشیدنی هایی که مصرف می کند به علاوه هر چند وقت رفتن به دستشویی و علائمی مانند فوریت ادرار و بی اختیاری داشته باشد.
برنامه های تلفن های هوشمند ، که شخص می تواند آنها را بارگیری کند و به آنها کمک می کند تا با بررسی میزان نوشیدنی ، تعداد سفر به اتاق دستشویی و نشت ادرار ، یک دفترچه یادداشت مثانه داشته باشند.
استفاده از این ابزار می تواند به نظم منظم علائم کسی کمک کند و گاهی تأیید کند که علائم باعث نگرانی می شود.
با این وجود ، فرد در صورت داشتن علائم مثانه که نگران آن هستند ، باید همیشه به پزشک خود مراجعه کند.
معروف است که برخی از غذاها و نوشیدنی ها در تحریک مثانه نقش دارند. در نتیجه ، ایجاد تغییر در سبک زندگی می تواند به فرد کمک کند احتمال بروز علائم مثانه بیش فعال را کاهش دهد.محدود کردن مصرف الکل و کافئین و همچنین قطع مصرف سیگار ممکن است تغییر در سبک زندگی توصیه شود.
نمونه هایی از مراحل انجام شده عبارتند از:
محدود کردن مصرف کافئین و الکل ، که می تواند مثانه را تحریک کند.
حفظ وزن سالم. اضافه وزن می تواند فشار زیادی به مثانه فرد وارد کند.
افزایش مصرف فیبر ، که می تواند خطر یبوست و احتمال فعالیت بیش از حد مثانه را کاهش دهد.
میزان مصرف مایعات را به گونه ای تنظیم کنید که فرد در شب مایعات زیادی بنوشد. این امر به کاهش احتمال بیدار شدن شبانه آنها با نیاز به دفع ادرار کمک می کند.
قطع سیگار ، زیرا سیگار می تواند برای مثانه تحریک کننده باشد.
پزشک می تواند بسیاری از روش های درمانی برای مثانه پرکار ، از جمله داروها ، تغییرات رژیم غذایی و فیزیوتراپی را توصیه کند. به ندرت ، یک پزشک ممکن است اقدامات تهاجمی بیشتری را برای درمان این بیماری توصیه کند.
پزشکان می توانند برای درمان مثانه بیش فعال ، دارو تجویز کنند. این داروها معمولاً به عنوان ضد اسپاسم یا آنتی کولینرژیک شناخته می شوند. آنها باعث کاهش اسپاسم عضلات ، مانند اسپاسم در مثانه می شوند.
نمونه هایی از این داروها عبارتند از:
اکسی بوتینین (دیتروپان)
سولفیناسین (Vesicare)
تولترودین (دیترول)
تروسپیم (سنتور)
این داروها از جمله عوارض جانبی مانند خشکی دهان و یبوست نیستند. افراد همیشه باید در مورد عوارض جانبی احتمالی با پزشک خود صحبت کنند.
تعدادی از روشهای درمانی درمانی برای بیش فعالی مثانه وجود دارد. مثل آموزش مثانه است. این روشی است که با تأخیر در تخلیه ، عضلات مثانه را تقویت می کند. آموزش مثانه فقط باید با مشاوره و راهنمایی پزشک انجام شود.
تمرینات کف لگن و تمرینات وزنه ای واژن نیز روش های درمانی است که برای تقویت عضلات مثانه استفاده می شود. متخصصان ، به نام درمانگران کف لگن ، می توانند از طریق این تمرینات به فرد آموزش دهند.
اگر علائم فرد با کمک دارو، تحریک عصب و روشهای دیگر بهبود پیدا نکند، پزشک با کمک عمل جراحی سعی می کند تا این مشکل را برطرف کند.
علت بیش فعالی مثانه
ادرار ابتدا توسط کلیه تولید و سپس وارد مثانه میشود. بعد از آن، مغز سیگنالهایی میفرستد که به شما نشان می هد مثانهتان پر شده و باید آن را دفع کنید. وقتی به دستشویی میروید، ماهیچههای کف لگن منبسط میشوند و به ادرار اجازه میدهند از بدن خارج شود.
حال وقتی مثانه بیشفعال داشته باشید، ماهیچههای لگن به صورت غیرارادی فشرده میشوند. در نتیجه حتی وقتی مثانهتان هنوز پر نشده، مرتب احساس میکنید باید به دستشویی بروید. عارضهها و عوامل دیگری هم هستند که میتوانند منجر به اختلال در مثانه شوند، از جمله:
نوشیدن بیش از حد مایعات
خوردن داروهایی که باعث افزایش تولید ادرار میشوند
عفونت مجاری ادرار
استفاده از کافئین، نوشیدنیهای الکلی یا محرکهای ادراری
عدم تخلیه کامل مثانه
اختلالات مثانه مانند سنگ مثانه
علت اصلی مثانه بیفعال دقیقاً مشخص نیست. هرچه افراد مسنتر میشوند احتمال ابتلا به این عارضه در آنها بیشتر میشود اما نمیتوان گفت این مسئله یکی از اتفاقات رایج کهولت سن است. بنابراین نباید علائم این بیماری را نادیده بگیرید.
اگر هرگونه از علائم گفته شده را در خودتان مشاهده کردید، حتماً به پزشک مراجعه کنید تا در تشخیص بیماری به شما کمک کند. عملکرد مثانه به سلامت مجاری ادرار بستگی دارد. علت بیشفعالی مثانه هم اغلب به مشکلات مجاری ادرار بر میگردد.
پزشکان برای تشخیص علت بیشفعالی مثانه آزمایشهای متعددی انجام میدهند و حتی ممکن است شما را به متخصص درمان مشکلات مجاری ادرار ارجاع دهند. به این افراد اورولوژیست یا متخصص مجاری ادراری گفته میشود. آزمایشهایی که برای تشخیص اختلال مثانه استفاده میشوند به شرح زیر اند:
در این روش نمونهای از ادرار فرد میگیرند و آن را آزمایش میکنند تا هرگونه مورد غیرعادی (مانند وجود خون در ادرار) را تشخیص دهند. این آزمایش در تشخیص عفونت مجاری ادرار یا مشکلات دیگر مجاری ادرار به پزشک کمک میکند.
پزشکان از تزریق سم بوتولینوم یا بوتاکس (مانند BOTOX) برای کاهش اسپاسم عضلانی به مثانه استفاده می کنند. با این حال ، این ممکن است پس از چند ماه با از بین رفتن سم ، به تزریق بیشتر نیاز داشته باشد.
اگر مثانه بیش فعال فرد به داروها ، درمان یا سایر روشهای درمانی غیر تهاجمی پاسخ ندهد ، پزشک ممکن است جراحی را به شما توصیه کند.
یک نمونه کاشت یک محرک عصب خاجی است. این محرک می تواند به کنترل تکانه های عصبی مثانه کمک کرده و باعث کم تحرکی عضلات شود.
گزینه دیگر روشی است که تحت عنوان سیتوپلاستی تقویت کننده شناخته می شود. این شامل جایگزینی قسمتهایی از مثانه فرد با بافت روده است. در نتیجه ، مثانه فرد بهتر قادر به تحمل حجم بیشتری ادرار است.
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ زندگی سالم
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
