آلرژی غذایی معمولاً هرگونه واکنش علامتی ناخواسته به غذایی است که مصرف می کنید. واکنش ها معمولاً بلافاصله پس از مصرف آلرژن ایجاد می شوند. با این حال، همه واکنشها را نمیتوان آلرژی نامید، زیرا چنین واکنشها و علائم آن میتواند به دلیل عدم تحمل آن غذاها به فیزیولوژی شما باشد.
فیزیولوژی هر فردی به طور قابل توجهی با یکدیگر متفاوت است و آلرژی ها یا عدم تحمل ها بر این اساس متفاوت است. نمی توان گفت که همه افراد چنین علائمی را نشان می دهند.
اگر بدن شما پس از خوردن یک ماده غذایی از علائم و نشانه هایی رنج می برد، بهتر است بدانید که آیا آلرژی غذایی یا عدم تحمل غذایی است. این به درک بهتر این که چگونه و چه مقدار از غذاهای خاص ممکن است برای فیزیولوژی شما ناسالم باشد کمک می کند. علاوه بر این، مسیر انتخاب درمان مشابه را نیز باز می کند.
عدم تحمل غذایی معمولاً یک پاسخ سیستمیک تاخیری سیستم های بدن است که حتی ممکن است چند روز یا چند هفته پس از مصرف یک ماده غذایی خاص رخ دهد. برای اینکه به شما ایده بدهیم و با درک تفاوتهای این دو شروع کنید، باید علت چنین علائمی را مشاهده کنید - اگر مصرف مکرر برخی مواد غذایی یا مصرف روزانه غذای شما باشد.
واکنشهای فیزیکی به برخی غذاها رایج است، اما بیشتر ناشی از عدم تحمل غذایی است تا آلرژی غذایی. عدم تحمل غذایی می تواند برخی از علائم و نشانه های مشابه آلرژی غذایی را ایجاد کند، بنابراین مردم اغلب این دو را اشتباه می گیرند.
یک آلرژی واقعی غذایی بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می گذارد. حتی در برخی موارد مقادیر کمی از غذا می تواند باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم شود که می تواند شدید یا تهدید کننده زندگی باشد. در مقابل، عدم تحمل غذایی اغلب تنها سیستم گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهد و علائم کمتر جدی ایجاد می کند.
اگر دچار عدم تحمل غذایی هستید، ممکن است بتوانید مقادیر کمی از غذای آسیب زا را بدون دردسر بخورید. همچنین ممکن است بتوانید از واکنش جلوگیری کنید. به عنوان مثال، اگر به عدم تحمل لاکتوز مبتلا هستید، ممکن است بتوانید شیر بدون لاکتوز بنوشید یا از قرص های آنزیم لاکتاز (Lactaid) برای کمک به هضم غذا استفاده کنید.
علل عدم تحمل غذایی عبارتند از:
عدم وجود آنزیم مورد نیاز برای هضم کامل غذا. عدم تحمل لاکتوز یک مثال رایج است.
سندرم روده تحریکپذیر. این بیماری مزمن می تواند باعث گرفتگی عضلات، یبوست و اسهال شود.
حساسیت به مواد افزودنی غذایی به عنوان مثال، سولفیتهایی که برای نگهداری میوههای خشک، کنسروها و شراب استفاده میشوند، میتوانند حملات آسم را در افرادی که به افزودنیهای غذایی حساس هستند، تحریک کنند.
در مورد بیماری سلیاک چطور؟
این بیماری مزمن گوارشی با خوردن گلوتن، پروتئینی که در گندم و سایر غلات وجود دارد، ایجاد می شود. بیماری سلیاک برخی از ویژگی های یک آلرژی غذایی واقعی را دارد زیرا سیستم ایمنی را درگیر می کند. علائم اغلب شامل مشکلات گوارشی و همچنین موارد غیر مرتبط با سیستم گوارشی مانند درد مفاصل و سردرد است. با این حال، افراد مبتلا به بیماری سلیاک در معرض خطر آنافیلاکسی نیستند.
برای درک دقیق دو جنبه فیزیولوژیکی، بیایید بیشتر به معانی و تفاوت های بین آلرژی غذایی و عدم تحمل بپردازیم.
علل و علائم آلرژی غذایی
آلرژی غذایی وضعیتی است که اغلب به دلیل عملکرد مطلوب سیستم ایمنی بدن ظاهر می شود. اگر بدن شما از آلرژی غذایی رنج میبرد، احتمالاً به این دلیل است که سیستم ایمنی شما ماده غذایی خاص را به عنوان یک جسم خارجی مضر، مهاجم و خارجی شناسایی میکند و در نتیجه منجر به واکنش مبارزه میشود.
بنابراین یک سیستم ایمنی بیش فعال منجر به چندین علامت قابل مشاهده می شود که ممکن است در داخل و روی بدن پیدا کنید. اغلب، یک واکنش آلرژیک به دلیل ترشح زیاد هیستامین در بدن است، یک ماده شیمیایی که پاسخ ایمنی موضعی در بدن را نشان می دهد. این به طور ایده آل یک ماده شیمیایی مفید است که باعث رقیق شدن خون برای WBC ها می شود تا به راحتی عبور کنند و به محل آسیب دیده برسند.
با این حال، در مورد آلرژیهای غذایی، حالت بیش فعال سیستم ایمنی منجر به آزاد شدن هیستامین و سایر مواد شیمیایی پاسخدهنده در مقادیر زیاد برای مقابله با تأثیر چنین مواد غذایی میشود. چنین انتشار ناگهانی این مواد شیمیایی منجر به پاسخ های شدید می شود که علائم آلرژیک هستند.
غذایی که در بدن فرد ایجاد حساسیت می کند به عنوان یک آلرژن شناخته می شود. محصولات غذایی رایج که برای تعداد قابل توجهی از افراد آلرژی زا هستند عبارتند از: بادام زمینی، شوره حیوانات، گرده گل، غذاهای دریایی و غیره.
علائم متداول مرتبط با آلرژی غذایی که ممکن است فرد با آن مواجه شود شامل موارد زیر است:
خارش در بدن
مشکلات تنفسی به دلیل انقباض/التهاب ریه ها
ترشح بیش از حد آب از چشم
تورم و احتقان در بینی
اسهال و استفراغ در موارد شدید
بثورات قرمز روی پوست
فشار در قفسه سینه یا درد
آنافیلاکسی در شرایط کشنده
علل و علائم عدم تحمل غذایی
برخلاف آلرژی غذایی، عدم تحمل غذایی پاسخ بدن به هر نوع غذای ناراحت کننده یا ناسازگار است که منجر به سوء هاضمه یا تحریک سیستم گوارشی می شود. در نتیجه، ظرفیت بدن برای هضم غذا کاهش مییابد که منجر به علائم و نشانههایی میشود.
برای درک عدم تحمل غذایی، باید بدانید که به اندازه یک آلرژی ناگهانی نیست و ظاهر شدن آن زمان می برد. مدیریت عدم تحمل غذایی نیز فرآیندی کند است که باید برخی از مواد غذایی را از رژیم غذایی حذف کنید. پزشک همچنین ممکن است برخی از داروهای سبک را برای کاهش علائم عدم تحمل بالقوه مضر تجویز کند.
برنامه ریزی های بلند مدت برای حذف غذا یکی از بهترین راه ها برای مقابله با عدم تحمل برخی مواد غذایی در زندگی روزمره شماست. مواد غذایی رایجی که باعث عدم تحمل بدن می شوند عبارتند از گندم، گلوتن و شیر به همراه برخی سبزیجات و میوه ها. حتماً اصطلاح «عدم تحمل لاکتوز» را شنیدهاید، که عبارت است از عدم تحمل بدن به لاکتوز موجود در شیر و فرآوردههای شیر که منجر به ناراحتی دستگاه گوارش میشود.
برخی از علائم رایج عدم تحمل غذایی در بدن شما شامل موارد زیر است.
یبوست، گرفتگی عضلات، نفخ و علائم مشابه در معده
قرمزی یا التهاب پوست
اسیدیته و سوزش سر دل
خشکی بیش از حد پوست
آکنه و جوش
سردرد
نوسانات خلقی و تحریک پذیری
نکات اولیه تفاوت بین آلرژی غذایی و عدم تحمل غذایی
برخی از نقاط مشترک تفاوت بین آلرژی غذایی و عدم تحمل غذایی برای درک بهتر این دو شرایط در زیر ذکر شده است.
1. سیستم های بیولوژیکی تحت تاثیر قرار گرفته است
ایمنی بدن سیستم بیولوژیکی است که در تماس نزدیک به یک غذای خاص واکنشهای آلرژیک را تحت تأثیر قرار میدهد/به آن منجر میشود. در مورد عدم تحمل غذا، مواد شیمیایی تولید شده در دستگاه گوارش در درجه اول مسئول واکنش های علامتی هستند. بسته به ترکیب شیمیایی فیزیولوژی بدن، هر غذای سالمی که مصرف شود می تواند علائم عدم تحمل را ایجاد کند.
2. علل
در مورد آلرژی غذایی، سیستم ایمنی بدن شما سعی میکند از آن در برابر برخی مواد غذایی که تهدیدی برای سلامت کلی میداند محافظت کند. آلرژی بر اساس رفتار آلرژی زا چنین غذایی می تواند برای افراد بسیار خاص باشد.
جدای از مصرف غذا، حتی بو یا لمس برخی مواد غذایی نیز می تواند باعث واکنش های آلرژیک در بدن شود.
برخی از علل دیگر آلرژی غذایی عبارتند از: سابقه خانوادگی، سن، بلوغ دستگاه گوارش و آسم.
با این حال، عدم تحمل بدن به غذا معمولاً به دلیل ناتوانی بدن در پردازش یا هضم غذای خاص به دلیل فقدان مواد شیمیایی یا آنزیم های ضروری ایجاد می شود. وجود مواد شیمیایی خاص در چنین مواد غذایی یا وجود افزودنی های غذایی نیز می تواند محرک عدم تحمل باشد.
سندرم روده تحریک پذیر، بیماری سلیاک و حساسیت به میوه های خشک از دیگر دلایل عدم تحمل غذا می باشد.
3. تشخیص
آلرژی غذایی به بهترین وجه از طریق آزمایش خون اختصاصی، آزمایشات خوراکی خوراکی، معاینه فیزیکی پوست و آزمایشات بر اساس حذف غذا تشخیص داده می شود. علاوه بر این، متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است در مورد سابقه آلرژی شما، هرگونه سابقه خانوادگی چنین شرایطی و غیره سوال کند.
اولین و اساسی ترین آزمایش معمولاً آزمایش خون برای تشخیص سطح ایمونوگلوبولین E است. اگر سطوح غیرطبیعی باشد، ممکن است به آزمایشهای آلرژی بیشتر مانند پانلهای آلرژی نیاز باشد.
در حال حاضر تستهای مختلفی برای تشخیص آلرژیهای غذایی مانند پنل آلرژی- شیر و فرآوردههای شیر، پنل آلرژی- میوهها و سایر تستها وجود دارد. جدا از این آزمایشهای اولیه خون مانند CBC، ESR نیز ممکن است برای بررسی برخی پارامترهای غیر طبیعی انجام شود.
تشخیص عدم تحمل غذایی دشوار است و اکثر آزمایشگاه ها هیچ آزمایشی برای آن ارائه نمی دهند. آزمایش عدم تحمل غذایی را با استفاده از فناوری آرایه پروتئین ارائه می دهد. تست طیف گسترده ای دارد و می تواند آنتی بادی های IgG را علیه بیش از 150 غذا تشخیص دهد.
4. شدت
آلرژی غذایی بسته به واکنش بدن شما به آلرژن شناسایی شده ممکن است شدید باشد یا نباشد. با این حال، در برخی موارد، یک آلرژن ممکن است منجر به علائم شدید مانند اسهال، استفراغ، خفگی و غیره شود. بیشتر این علائم در مدت کوتاهی پس از تماس با چنین غذایی مانند 2 ساعت بعد ظاهر می شوند. در مقایسه، عدم تحمل غذایی منجر به علائم با شدت کم می شود که اغلب طی 4 تا 5 ساعت پس از مصرف غذا ظاهر می شود.
5. زمان صرف شده برای بهبودی
زمان بهبودی آلرژی غذایی اغلب به میزان قرار گرفتن در معرض این آلرژن ها و شدت علائم مشاهده شده بستگی دارد. هر چه مواجهه و/یا علائم بیشتر باشد، بهبودی بیشتر طول می کشد.
با این حال، در شرایط عدم تحمل غذایی، حذف مواد غذایی شناسایی شده از رژیم غذایی شما می تواند منجر به پاسخ خاموش بدن به چنین عدم تحمل شود و در نتیجه بهبودی طولانی مدت را به دنبال داشته باشد.
6. درمان
موارد با علائم خفیف آلرژی غذایی را می توان به راحتی از طریق تجویز آنتی هیستامین درمان کرد. موارد شدید آلرژی ممکن است نیاز به پاسخ فوری، قاطعانه و تهاجمی مانند بستری شدن در بیمارستان یا تزریق اپی نفرین داشته باشند. با این حال، تمام این درمان ها باید تحت نظر پزشک انجام شود.
طبق گزارشات تحقیقاتی، هیچ درمان قطعی برای درمان عدم تحمل مواد غذایی مختلف وجود ندارد. بهترین گزینه حذف مواد غذایی غیر قابل تحمل از رژیم غذایی افراد بوده است.
نتیجه
با این بینش دقیق در مورد تفاوت بین آلرژی غذایی و عدم تحمل غذایی، بهتر است بتوانید بین این دو از نظر علائم، شدت، مصرف غذا و عواملی از این دست تمایز قائل شوید. اگر بعد از مصرف یک غذای خاص احساس خارش، ناراحتی، بثورات پوستی یا علائمی از این قبیل کردید، ممکن است مراقب هر یک از آنها باشید.
تبلیغات☆افزایش بازدید و افزایش فروش☆ در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ زندگی سالم
مطلب مرتبط
دتاکس واتر چیست؟ معرفی انواع دتاکس واتر و خواص هر کدام
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
