وبلاگ زندگی سالم
» ویتامین و مکمل های رایج برای درمان خشکی پوست
8 بهترین ویتامین و مکمل برای پوست خشک
پوست شما از مواد مغذی مانند ویتامین D و کلاژن برای افزایش سلامت و آبرسانی استفاده می کند. خشکی پوست می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد، از جمله کم آبی، پیری، تغییرات فصلی، آلرژی ها و کمبود ریزمغذی ها. بسته به علت خشکی پوست شما، ممکن است از روش های درمانی مختلف، از جمله پمادهای دارویی و مرطوب کننده ها برای افزایش رطوبت پوست استفاده شود. علاوه بر این، اصلاح شیوه زندگی، مانند نوشیدن آب بیشتر و مصرف برخی مکملها، ممکن است خشکی پوست را بهبود بخشد.
در اینجا ۸ ویتامین و مکمل برای پوست خشک آورده شده است.
1. ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی است که برای بسیاری از جنبههای سلامت، از جمله سلامت پوست، حیاتی است.
کراتینوسیت ها سلول های پوستی هستند که اکثر لایه بیرونی پوست شما را تشکیل می دهند که به نام اپیدرم شناخته می شود.
کراتینوسیت ها تنها سلول هایی در بدن شما هستند که می توانند ویتامین D را از پیش ساز 7-دهیروکلسترول (7-DHC) تشکیل دهند و آن را به شکلی تبدیل کنند که بدن شما بتواند از آن استفاده کند .
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟ویتامین D نقش مهمی در عملکرد پوست و رشد سلول های پوست و همچنین حفظ سیستم ایمنی پوست دارد که به عنوان اولین خط دفاعی در برابر پاتوژن های مضر عمل می کند.
برخی تحقیقات نشان داده اند که سطوح پایین ویتامین D خون با بیماری های پوستی، از جمله اگزما و پسوریازیس مرتبط است - که هر دو می توانند باعث خشکی پوست شوند.
علاوه بر این، مکمل های ویتامین D به طور قابل توجهی علائم اختلالات پوستی را که باعث خشکی و خارش پوست، از جمله اگزما می شوند، بهبود می بخشد.
علاوه بر این، تحقیقات ارتباط بین ویتامین D و رطوبت پوست را نشان داده است.
مطالعه ای بر روی 83 زن نشان داد که افرادی که سطح ویتامین D پایینی داشتند نسبت به شرکت کنندگانی که سطح ویتامین D معمولی داشتند رطوبت پوست کمتری داشتند و با افزایش سطح ویتامین D خون، میزان رطوبت پوست نیز افزایش یافت .
یک مطالعه کوچک 12 هفته ای دیگر روی 50 زن مشاهده شد که درمان روزانه با یک مکمل غذایی حاوی 600 واحد بین المللی ویتامین D منجر به بهبود قابل توجهی در آبرسانی پوست می شود.
با این حال، این مکمل حاوی ترکیبی از مواد مغذی بود، بنابراین مشخص نیست که آیا درمان با ویتامین D به تنهایی میتواند به همان نتیجه مثبت منجر شود.
درصد زیادی از جمعیت دچار کمبود ویتامین D هستند و با توجه به اینکه این ماده مغذی برای آبرسانی پوست ضروری است، مکمل آن ممکن است به مبارزه با خشکی پوست کمک کند.
با این حال، حتما در مورد استفاده از مکمل های ویتامین D با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید و به دنبال محصولاتی باشید که توسط شخص ثالث آزمایش شده اند تا از بالاترین کیفیت اطمینان حاصل کنید.
تحقیقات نشان می دهد که سطوح پایین ویتامین D ممکن است احتمال خشکی پوست را افزایش دهد. بنابراین، مکمل این ماده مغذی ممکن است به افزایش هیدراتاسیون پوست کمک کند.
2. کلاژن فراوان ترین پروتئین در بدن شماست و 75 درصد از وزن خشک پوست شما را تشکیل می دهد . برخی تحقیقات نشان داده اند که مصرف مکمل های مبتنی بر کلاژن ممکن است طیف وسیعی از فواید را برای پوست شما داشته باشد، از جمله کاهش عمق چین و چروک و افزایش رطوبت پوست .
مطالعه ای بر روی 69 زن نشان داد که شرکت کنندگانی که 2.5 تا 5 گرم کلاژن در روز به مدت 8 هفته مصرف می کردند، در مقایسه با گروه دارونما، بهبود قابل توجهی در قابلیت ارتجاعی پوست داشتند و همچنین هیدراتاسیون پوست را افزایش دادند .
مطالعه 12 هفته ای دیگر روی 72 زن نشان داد که مصرف مکملی که حاوی 2.5 گرم پپتید کلاژن به همراه ترکیبی از مواد دیگر مانند ویتامین C و روی است، در مقایسه با گروه دارونما، به طور قابل توجهی آبرسانی و زبری پوست را بهبود می بخشد .
با این حال، این مکمل حاوی مواد مغذی دیگری بود، بنابراین مشخص نیست که آیا کلاژن به تنهایی میتواند همین اثرات را داشته باشد یا خیر.
به علاوه، این مطالعه توسط سازنده مکمل تأمین مالی شد که ممکن است بر نتایج مطالعه تأثیر بگذارد.
مصرف 2.5 تا 10 گرم مکمل های کلاژن خوراکی در روز به مدت 4 تا 24 هفته باعث افزایش هیدراتاسیون پوست و درمان خشکی پوست، یک اصطلاح پزشکی برای پوست خشک می شود .
شواهد زیادی از استفاده از مکمل های کلاژن برای افزایش رطوبت پوست و درمان پوست خشک حمایت می کند.
3. ویتامین C به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و محافظ پوست عمل می کند و برای تولید کلاژن ضروری است و آن را به یک ماده مغذی مهم برای سلامت پوست تبدیل می کند. در واقع، پوست حاوی سطوح بسیار بالایی از ویتامین C است، با برخی از تحقیقات غلظتی تا 64 میلی گرم ویتامین C در هر 100 گرم از لایه اپیدرمی پوست یافت می شود.
جای تعجب نیست، مطالعات نشان داده اند که افزایش ویتامین C رژیم غذایی از طریق مکمل های ویتامین C ممکن است بسیاری از عوامل سلامت پوست، از جمله آبرسانی پوست را بهبود بخشد.
برخی از مطالعات لوله آزمایش نشان داده اند که ویتامین C ممکن است عملکرد پوست را بهبود بخشد و به کاهش از دست دادن آب کمک کند، که ممکن است به جلوگیری از خشکی پوست کمک کند .
به علاوه، برخی مطالعات نشان دادهاند که وقتی ویتامین C در ترکیب با سایر مواد مغذی استفاده میشود، ممکن است به افزایش رطوبت پوست کمک کند.
به عنوان مثال، یک مطالعه 6 ماهه روی 47 مرد نشان داد که مصرف مکملی که حاوی 54 میلی گرم ویتامین C، و همچنین پروتئین دریایی و ترکیبی از سایر مواد مغذی است، در مقایسه با گروه دارونما، به طور قابل توجهی آبرسانی پوست را بهبود می بخشد.
مطالعات دیگر در زنان نیز نتایج مشابهی را نشان داده است.
مطالعه ای روی 152 زن نشان داد شرکت کنندگانی که مکملی حاوی 54 میلی گرم ویتامین C و همچنین روی و پروتئین دریایی مصرف کردند، در مقایسه با گروه دارونما، زبری پوست را به طور قابل توجهی کاهش دادند.
با این حال، در اکثر تحقیقات موجود در مورد تأثیر ویتامین C بر روی پوست خشک، ویتامین C با سایر مواد مغذی ترکیب میشود و تشخیص اینکه آیا این ماده مغذی در صورت استفاده به تنهایی اثر مشابهی خواهد داشت یا خیر.
به علاوه، بسیاری از مطالعات توسط شرکتهای دارویی تولیدکننده محصول مورد ارزیابی حمایت میشوند، که ممکن است بر نتایج مطالعه تأثیر بگذارد.
صرف نظر از جدیدترین تحقیقات، مکمل ویتامین C ممکن است سلامت کلی پوست را بهبود بخشد و به مبارزه با خشکی پوست کمک کند.
مانند هر مکمل جدید، قبل از افزودن مکمل ویتامین C به رژیم غذایی خود، باید با یک متخصص مراقبت های بهداشتی صحبت کنید.
ویتامین C یک ماده مغذی جدایی ناپذیر برای سلامت پوست است. بر اساس برخی مطالعات، مصرف مکمل ویتامین C ممکن است خشکی پوست را بهبود بخشد. با این حال، تحقیقات بیشتری در مورد اثرات آن بر پوست خشک مورد نیاز است.
4. روغن ماهی به دلیل خواص تقویت کننده سلامت پوست به خوبی شناخته شده است. حاوی دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) و ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA)، دو اسید چرب ضروری هستند که دارای خواص ضد التهابی و شفابخش قوی هستند و نشان داده شده است که از طرق مختلف برای پوست مفید هستند.
مکمل های غذایی حاوی روغن ماهی ممکن است به افزایش هیدراتاسیون پوست و بهبود سد اسید های چرب پوست کمک کند، که به حفظ هیدراتاسیون کمک می کند.
یک مطالعه ۹۰ روزه بر روی موشهایی با پوست خشک ناشی از استون نشان داد که مکملهای روغن ماهی خوراکی با دوز بالا به طور قابلتوجهی آبرسانی پوست را افزایش داده، از دست دادن آب را کاهش داده و خارش پوست مرتبط با خشکی را برطرف میکند، در مقایسه با موشهایی که روغن ماهی دریافت نکردهاند. .
در واقع، این مطالعه اشاره کرد که گروه روغن ماهی پس از 60 روز درمان، 30 درصد افزایش رطوبت پوست داشتند.
علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که درمان روزانه با دوزهای روغن ماهی از 1 تا 14 گرم EPA و 0 تا 9 گرم DHA به مدت 6 هفته تا 6 ماه باعث بهبود علائم پسوریازیس - یک بیماری مزمن و التهابی پوست - از جمله پوسته پوسته شدن یا خشکی و ترک خوردگی پوست می شود.
همچنین نشان داده شده است که روغن ماهی التهاب پوست را کاهش می دهد و در برابر آسیب های خورشید محافظت می کند و آن را به یک مکمل دوستدار پوست تبدیل می کند.
بسیاری از محصولات روغن ماهی عالی و دارای گواهی شخص ثالث در دسترس هستند. ابتدا با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید تا بهترین انتخاب و دوز را برای نیازهای خود تعیین کنید.
مطلب مرتبط
دتاکس واتر چیست؟ معرفی انواع دتاکس واتر و خواص هر کدامروغن ماهی ممکن است به بهبود آبرسانی پوست و کاهش از دست دادن رطوبت کمک کند. به علاوه، نشان داده شده است که پوست خشک و پوسته پوسته شده در افراد مبتلا به پسوریازیس را بهبود می بخشد.
5-8. مکمل های دیگر برای درمان خشکی پوست
علاوه بر مواد مغذی ذکر شده در بالا، مطالعات نشان داده است که مکمل با چندین ترکیب دیگر ممکن است راهی موثر برای بهبود رطوبت پوست باشد.
5. پروبیوتیک ها یک مطالعه نشان داد که مصرف مکمل باکتری لاکتوباسیلوس پلانتاروم موش و انسان باعث بهبود عملکرد سد پوست و آبرسانی پوست پس از 8 هفته می شود. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
6. اسید هیالورونیک. اسید هیالورونیک اغلب به صورت موضعی برای بهبود آبرسانی پوست استفاده می شود، اما تحقیقات اخیر نشان می دهد که مصرف این ترکیب در ترکیب با سایر مواد مغذی ممکن است به طور قابل توجهی آبرسانی پوست را افزایش دهد.
7. آلوئه ورا. مطالعه ای روی 64 زن نشان داد که مکمل اسیدهای چرب مشتق شده از آلوئه ورا به مدت 12 هفته به طور قابل توجهی رطوبت پوست و خاصیت ارتجاعی پوست را در مقایسه با دارونما بهبود می بخشد.
8. سرامیدها. سرامیدها مولکول های چربی هستند که اجزای مهم پوست سالم هستند. برخی تحقیقات نشان داده اند که مکمل سرامیدها ممکن است آبرسانی پوست را افزایش دهد، که ممکن است به درمان خشکی پوست کمک کند.
برخی تحقیقات نشان می دهد که مکمل های ذکر شده در بالا ممکن است به افزایش رطوبت پوست و درمان خشکی پوست کمک کنند.
با این حال، قبل از اینکه بتوان این ترکیبات را به عنوان روشهای موثر برای رفع خشکی پوست به طور طبیعی توصیه کرد، تحقیقات بیشتری لازم است.
مکمل پروبیوتیک ها، اسید هیالورونیک، عصاره آلوئه ورا و سرامیدها ممکن است خشکی پوست را بهبود بخشد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.
اگرچه مصرف برخی مکملها ممکن است به بهبود خشکی پوست کمک کند، اما چندین عامل دیگر میتوانند در خشکی پوست نقش داشته باشند و باید در نظر گرفته شوند.
به عنوان مثال، کم آبی یکی از دلایل رایج خشکی پوست است، بنابراین افزایش مصرف آب می تواند یک راه سالم و آسان برای بهبود هیدراتاسیون پوست باشد.
پیروی از یک رژیم غذایی ناسالم، کمبود ریزمغذیها و نخوردن کافی غذا نیز ممکن است باعث خشکی پوست یا تشدید آن شود.
علاوه بر این، برخی بیماری ها از جمله بیماری کلیوی، بی اشتهایی، پسوریازیس و کم کاری تیروئید و همچنین آلرژی های محیطی می توانند باعث خشکی پوست شوند.
بنابراین، اگر پوست شما به طور قابل توجهی خشک و تحریک شده است، مهم است که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید تا شرایط سلامت جدی تری را رد کنید.
خشکی پوست میتواند نشانهای از یک بیماری زمینهای باشد، بنابراین در صورت داشتن پوست غیرقابل توضیح و به طور قابل توجهی، مهم است که با ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی خود تماس بگیرید.
خط پایین
خشکی پوست یک بیماری شایع است که می تواند ناشی از تعدادی از عوامل مانند کم آبی، واکنش های آلرژیک و بیماری هایی مانند کم کاری تیروئید باشد.
تحقیقات نشان داده است که مصرف برخی ویتامینها و سایر مکملهای غذایی، از جمله ویتامین D، روغن ماهی، کلاژن و ویتامین C، ممکن است به بهبود آبرسانی پوست کمک کند و به سلامت و تغذیه پوست شما کمک کند.
با این حال، اگرچه مکمل های موجود در این لیست ممکن است به عنوان ابزار مفیدی برای افرادی که پوست خشک دارند، عمل کنند، اما اگر با پوست خشک مزمن و غیرقابل توضیحی مواجه هستید، مهم است که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید، زیرا این می تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد. .
