وبلاگ زندگی سالم
» چهار نوع اصلی عدم تحمل لاکتوز
چرا ناگهان دچار عدم تحمل لاکتوز شدم؟
افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز قادر به هضم کامل قند (لاکتوز) موجود در شیر نیستند. در نتیجه بعد از خوردن یا نوشیدن لبنیات دچار اسهال، گاز و نفخ می شوند. این بیماری که سوء جذب لاکتوز نیز نامیده می شود، معمولاً بی ضرر است، اما علائم آن می تواند ناراحت کننده باشد. مقدار بسیار کمی از آنزیم تولید شده در روده کوچک شما (لاکتاز) معمولاً مسئول عدم تحمل لاکتوز است. شما می توانید سطوح پایین لاکتاز داشته باشید و همچنان بتوانید محصولات شیر را هضم کنید. اما اگر سطوح شما خیلی پایین باشد دچار عدم تحمل لاکتوز می شوید که بعد از خوردن یا نوشیدن لبنیات منجر به بروز علائم می شود.
روده بزرگ و روده کوچک
روده کوچک و روده بزرگ بخشی از دستگاه گوارش شما هستند که غذاهایی که می خورید را پردازش می کنند. روده ها مواد مغذی را از غذاها دریافت می کنند. آنچه توسط روده ها جذب نمی شود در امتداد دستگاه گوارش ادامه می یابد و در طی اجابت مزاج به صورت مدفوع دفع می شود. اکثر افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز می توانند این بیماری را بدون ترک تمام غذاهای لبنی کنترل کنند.
چهار نوع اصلی عدم تحمل لاکتوز عبارتند از:
عدم تحمل اولیه
مطلب مرتبط
سرفه خشک در مقابل سرفه مرطوب: تفاوت چیست؟افرادی که عدم تحمل لاکتوز اولیه را تجربه می کنند در ابتدا در مرحله نوزادی و کودکی لاکتاز کافی تولید می کنند. همانطور که کودکان به رژیم غذایی متنوع تر روی می آورند، کاهش طبیعی در تولید لاکتاز رخ می دهد. با این حال، معمولاً در سطح کافی برای هضم مقدار لبنیات در یک رژیم غذایی استاندارد بزرگسالان باقی می‌ماند. در موارد عدم تحمل لاکتوز اولیه، تولید لاکتاز تا بزرگسالی کاهش قابل توجهی را تجربه می کند و هضم محصولات شیر را به چالش می کشد. این شایع ترین نوع عدم تحمل لاکتوز است.
عدم تحمل ثانویه
آسیب به پوشش روده، جایی که لاکتاز تولید می شود، منجر به عدم تحمل لاکتوز ثانویه می شود. محرک های رایج عفونت های روده، بیماری ها یا جراحی روده هستند. همچنین به عنوان کمبود لاکتاز اکتسابی شناخته می شود.
عدم تحمل رشدی
عدم تحمل رشد در نوزادان نارس به دلیل توسعه نیافته روده کوچک رخ می دهد که منجر به عدم تحمل لاکتوز موقت می شود.
عدم تحمل لاکتوز مادرزادی
عدم تحمل لاکتوز مادرزادی وضعیتی است که نوزادان را تحت تاثیر قرار می دهد. این یک بیماری نادر است که زمانی ایجاد می شود که نوزادان با کمبود یا عدم وجود آنزیم لاکتاز به دنیا می آیند. این وضعیت زمانی رخ می دهد که نوزادان یک ژن مسئول این کمبود را از هر یک از والدین دریافت کنند، علیرغم اینکه هر دو والدین به لاکتوز متحمل هستند.
علائم و نشانه های عدم تحمل لاکتوز
علائم
علائم و نشانه های عدم تحمل لاکتوز معمولا از 30 دقیقه تا دو ساعت پس از خوردن یا نوشیدن غذاهای حاوی لاکتوز شروع می شود. علائم و نشانه های رایج عبارتند از:
اسهال
حالت تهوع و گاهی اوقات استفراغ
گرفتگی معده
نفخ
گاز
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
اگر بعد از خوردن لبنیات اغلب علائم عدم تحمل لاکتوز را دارید، به خصوص اگر نگران دریافت کلسیم کافی هستید، با پزشک خود وقت ملاقات بگیرید.
دل درد
سلول های پوشش روده بزرگ نمی توانند کربوهیدرات هایی مانند لاکتوز را جذب کنند. با این حال، باکتری های طبیعی که به عنوان میکرو فلورا شناخته می شوند، این کربوهیدرات ها را تخمیر و تجزیه می کنند. این فرآیند تخمیر اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه را همراه با گازهایی مانند هیدروژن، دی اکسید کربن و متان آزاد می کند. این تجمع اسیدها و گازها باعث درد و گرفتگی معده می شود. درد معمولاً در اطراف ناف و ناحیه تحتانی شکم متمرکز است.
حالت تهوع
عدم تحمل لاکتوز می تواند منجر به حالت تهوع و در برخی موارد استفراغ، به ویژه در کودکان شود. در واقع، تهوع دومین علامت شایع مرتبط با عدم تحمل لاکتوز، پس از درد شکم است. گازها و اسیدهای چرب فرار حاصل از تخمیر لاکتوز در روده عوامل اصلی ایجاد احساس بیماری هستند.
اسهال
عدم تحمل لاکتوز با افزایش حجم آب در روده بزرگ و در نتیجه افزایش محتوای مایع و حجم کلی مدفوع باعث اسهال میشود. با این حال، تجربه اسهال لزوماً نشان دهنده عدم تحمل لاکتوز نیست. عوامل مختلفی مانند رژیم غذایی، انواع دیگر سوء جذب، داروها، عفونت‌ها و بیماری‌های التهابی روده نیز می‌توانند در ایجاد این علامت نقش داشته باشند.
در روده بزرگ، تخمیر لاکتوز باعث تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه و گازها می شود. در حالی که اکثر این اسیدها به روده بزرگ بازجذب می شوند، همه اینگونه نیستند. اسیدهای باقیمانده همراه با لاکتوز فرآوری نشده به افزایش ترشح آب در روده بزرگ کمک می کنند. می تواند باعث اسهال یا مدفوع مکرر و آبکی شود.
احساس گاز
تخمیر لاکتوز در روده بزرگ تولید گازهای متان، هیدروژن و دی اکسید کربن را افزایش می دهد که باعث افزایش بیشتر نفخ می شود. برخلاف زمانی که پروتئین ها در روده تجزیه می شوند، که می توانند ترکیبات گوگردی بدبو را آزاد کنند که باعث ایجاد بوی بد در نفخ می شود، تخمیر لاکتوز عمدتاً گازهایی را بدون بوی قابل توجه تولید می کند.
یبوست
در حالی که اسهال یک علامت شایع‌تر عدم تحمل لاکتوز است، برخی ممکن است به جای آن دچار یبوست شوند. این به این دلیل رخ می دهد که روده کوچک لاکتوز را به درستی هضم نمی کند و به آن اجازه می دهد تا به روده بزرگ حرکت کند، جایی که ممکن است بر جذب آب تأثیر بگذارد و حرکات روده را کاهش دهد.
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟در حالی که عدم تحمل لاکتوز و آلرژی به لبنیات ممکن است علائم مشترکی داشته باشند و نیاز به حذف لبنیات از رژیم غذایی فرد داشته باشند، اما شرایط متفاوتی هستند. عدم تحمل لاکتوز مربوط به دستگاه گوارش است، در حالی که حساسیت به لبنیات سیستم ایمنی را درگیر می کند. اگرچه آلرژی به لبنیات ممکن است علائم مشابهی مانند عدم تحمل لاکتوز را نشان دهد، اما این یک مشکل سیستم ایمنی است و می تواند شدیدتر و به طور بالقوه حتی تهدید کننده زندگی باشد.
علاوه بر علائم رایج مانند نفخ، گاز، گرفتگی عضلات، اسهال و حالت تهوع، افراد مبتلا به آلرژی به لبنیات ، مشکلات تنفسی، کهیر و تورم گلو و لبها را نیز تجربه میکنند. تشخیص تفاوت بین این شرایط بسیار مهم است، زیرا آلرژی به لبنیات خطر بیشتری دارد و نیاز به مدیریت دقیق دارد.
علل عدم تحمل لاکتوز
زمانی رخ می دهد که روده کوچک شما به اندازه کافی آنزیم (لاکتاز) برای هضم قند شیر (لاکتوز) تولید نمی کند.
به طور معمول، لاکتاز قند شیر را به دو قند ساده - گلوکز و گالاکتوز - تبدیل می کند که از طریق پوشش روده به جریان خون جذب می شوند.
اگر کمبود لاکتاز دارید، لاکتوز موجود در غذا به جای پردازش و جذب به روده بزرگ منتقل می شود. در روده بزرگ، باکتری های نرمال با لاکتوز هضم نشده برهم کنش می کنند و علائم و نشانه های عدم تحمل لاکتوز را ایجاد می کنند.
سه نوع عدم تحمل لاکتوز وجود دارد. عوامل مختلفی باعث کمبود لاکتاز در هر نوع می شود.
عدم تحمل لاکتوز اولیه
افرادی که به عدم تحمل لاکتوز اولیه مبتلا می شوند - شایع ترین نوع - زندگی را با تولید لاکتاز کافی شروع میکنند. نوزادانی که تمام مواد مغذی خود را از شیر دریافت میکنند، به لاکتاز نیاز دارند. از آنجایی که کودکان شیر را با غذاهای دیگر جایگزین می کنند، مقدار لاکتازی که آنها تولید میکنند به طور معمول کاهش مییابد، اما معمولاً به اندازه کافی برای هضم مقدار لبنیات در یک رژیم غذایی بزرگسالان معمولی باقی می ماند. در عدم تحمل لاکتوز اولیه، تولید لاکتاز در بزرگسالی به شدت کاهش مییابد و هضم محصولات شیر را دشوار می‌کند.
عدم تحمل لاکتوز ثانویه
این شکل از عدم تحمل لاکتوز زمانی رخ می دهد که روده کوچک تولید لاکتاز را پس از یک بیماری، آسیب یا جراحی که روده کوچک شما را درگیر می کند کاهش می دهد. بیماری های مرتبط با عدم تحمل لاکتوز ثانویه عبارتند از عفونت روده، بیماری سلیاک، رشد بیش از حد باکتری ها و بیماری کرون.
درمان اختلال زمینه‌ای ممکن است سطح لاکتاز را بازگرداند و علائم و نشانه‌ها را بهبود بخشد، اگرچه ممکن است زمان ببرد.
عدم تحمل لاکتوز مادرزادی یا رشدی
ممکن است، اما به ندرت، نوزادانی با عدم تحمل لاکتوز ناشی از کمبود لاکتاز متولد شوند. این اختلال از نسلی به نسل دیگر در یک الگوی توارثی به نام اتوزومال مغلوب منتقل می شود، به این معنی که هم مادر و هم پدر باید یک نوع ژن مشابه را منتقل کنند تا کودک مبتلا شود. نوزادان نارس نیز به دلیل سطح ناکافی لاکتاز ممکن است دچار عدم تحمل لاکتوز شوند.
عوامل خطر
عواملی که می توانند شما یا فرزندتان را مستعد عدم تحمل لاکتوز کنند عبارتند از:
افزایش سن. عدم تحمل لاکتوز معمولا در بزرگسالی ظاهر می شود. این وضعیت در نوزادان و کودکان خردسال ناشایع است.
قومیت. عدم تحمل لاکتوز در افراد آفریقایی، آسیایی، اسپانیایی تبار و سرخپوستان آمریکایی بیشتر شایع است.
تولد زودرس. نوزادانی که نارس به دنیا می‌آیند ممکن است سطح لاکتاز را کاهش دهند زیرا روده کوچک تا اواخر سه ماهه سوم، سلول‌های تولیدکننده لاکتاز را ایجاد نمی‌کند.
بیماری هایی که روده کوچک را تحت تاثیر قرار می دهند. مشکلات روده کوچک که می تواند باعث عدم تحمل لاکتوز شود شامل رشد بیش از حد باکتری ها، بیماری سلیاک و بیماری کرون است.
درمان های خاص سرطان اگر برای سرطان معده خود رادیوتراپی کرده باشید یا عوارض روده ای ناشی از شیمی درمانی داشته باشید، خطر ابتلا به عدم تحمل لاکتوز در شما افزایش می یابد.
کلام پایانی
عدم تحمل لاکتوز ثانویه، که اغلب ناگهانی شروع می شود، ناشی از علل مختلفی مانند بیماری، دارو، افزایش سن و تغییرات رژیم غذایی است. رسیدگی به عدم تحمل لاکتوز ثانویه شامل درمان علل ریشه ای مانند بیماری ها یا آسیب های روده ها، حساسیت های مربوط به دارو و تغییرات مرتبط با سن است.
در حالی که به حداقل رساندن مصرف لبنیات می تواند علائم را کاهش دهد، حفظ مصرف کافی مواد مغذی ضروری مانند کلسیم، ویتامین D، ریبوفلاوین و پروتئین ضروری است. برای مدیریت موثر، جستجوی راهنمایی های حرفه ای، مشاوره با پزشک و کار با متخصص تغذیه می تواند به ایجاد یک رژیم غذایی متعادل کمک کند که نیازهای تغذیه ای را بدون ایجاد ناراحتی برآورده کند.
